Ελπίδες από χορήγηση λεπτίνης στον εγκέφαλο
Από την
Κατερίνα Στυλιανέα
Με λίγους μήνες έρευνας ακόμα οι επιστήμονες υπόσχονται ότι θα μπορούν να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας. Στα πειράματά τους πέτυχαν μείωση βάρους της τάξης του 5%, και μάλιστα σε λιπώδη ιστό, μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες και τώρα αναζητούν τον ασφαλέστερο τρόπο για την εφαρμογή της μεθόδου στον άνθρωπο.
Η τεχνική είναι απλή: παραγωγή της πρωτεϊνικής ορμόνης λεπτίνη, που ρυθμίζει την ενεργειακή πρόσληψη, συμπεριλαμβανομένης της όρεξης, της πείνας και του ρυθμού του μεταβολισμού, απευθείας στον εγκέφαλο.
Μέχρι σήμερα είχαν γίνει ανάλογες έρευνες με διοχέτευση της ορμόνης σε ενέσιμη μορφή στον ιστό, που όμως δεν είχαν αποτέλεσμα.
Αυτή τη φορά οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Φλόριντα σε συνεργασία με το κρατικό πανεπιστήμιο του Οχάιο διοχέτευσαν απευθείας στη φαιά ουσία του εγκεφάλου (ανοίγοντας μικροσκοπική οπή στο κρανίο των πειραματόζωων) τον γονιδιακό ρυθμιστή του κορεσμού. Στόχος ήταν να στείλουν απευθείας στον εγκέφαλο το μήνυμα ότι πρέπει να σταματήσει να «αναζητεί» τροφή και να αρχίσει να καίει λίπος, αυτό δηλαδή ακριβώς που κάνει η λεπτίνη, η οποία παράγεται στον οργανισμό από τα κύτταρα λίπους.
Επιτυχία
Παρατήρησαν λοιπόν (τα συμπεράσματά τους δημοσιεύονται στην επιστημονική Επιθεώρηση Ενδοκρινολογίας των ΗΠΑ) ότι μόνον με μία χορήγηση του γονιδιακού ρυθμιστή σημειώθηκε σημαντική αύξηση της φυσιολογικής παραγωγής λεπτίνης, που οδήγησε σε απώλεια του 5% του βάρους των πειραματόζωων. Την ίδια στιγμή σε πειραματόζωα στα οποία ακολουθήθηκε το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα διατροφής χωρίς όμως τη γονιδιακή παρέμβαση το βάρος αυξήθηκε κατά 20%.
Η απώλεια βάρους αφορούσε μάλιστα κατά κύριο λόγο λίπος, ενώ ο νέος, ταχύτερος μεταβολικός ρυθμός διατηρήθηκε ως εγγενές πια χαρακτηριστικό του οργανισμού των πειραματόζωων (κάτι που αποτυγχάνουν να κάνουν οι σχετικές δίαιτες) χωρίς να απαιτηθεί άλλη επέμβαση.
Πολύ σημαντικό επίσης εύρημα των ερευνητών ήταν ότι με τη μέθοδο αυτή δεν επηρεάστηκε καθόλου η οστική πυκνότητα του σκελετικού συστήματος των πειραματόζωων, κίνδυνος που αποτελεί δυσμενές συνακόλουθο όσον αφορά τις περισσότερες δίαιτες απώλειας βάρους.
