Απόφαση-σταθμός του Ειρηνοδικείου Αθήνας! Αποζημίωση 5.689 ευρώ σε δικηγόρο γιατί τον ενοχλούσαν για ληξιπρόθεσμη οφειλή του
«Ράπισμα» για την παράνομη συμπεριφορά που επιδεικνύουν οι τράπεζες διαβιβάζοντας τα προσωπικά στοιχεία δανειοληπτών και κατόχων πιστωτικών καρτών σε εισπρακτικές εταιρίες, χωρίς να τους ενημερώσουν, αποτελεί απόφαση-σταθμός του Ειρηνοδικείου της Αθήνας! Ειδικότερα, το δικαστήριο (συγκροτήθηκε από την ειρηνοδίκη Ανθούλα Δήμητσα) με την υπ’ αριθμόν 96/2016 απόφασή του επιδίκασε αποζημίωση 5.869 ευρώ με τους νόμιμους τόκους σε δικηγόρο ο οποίος δέχθηκε τηλεφωνικές οχλήσεις από εισπρακτική εταιρία για να… τακτοποιήσει ληξιπρόθεσμη οφειλή του, χωρίς προηγουμένως να έχει οποιαδήποτε προειδοποίηση από την τράπεζα ότι διαβίβασε τα προσωπικά στοιχεία του και τα οικονομικά του δεδομένα σε τρίτους.
Η απόφαση του Ειρηνοδικείου της Αθήνας χαρακτηρίζεται «σταθμός» από νομικούς κύκλους, καθώς κρίνει ότι ένας πολίτης έχει δικαίωμα αποζημίωσης επειδή η τράπεζα στην οποία χρωστά δεν φρόντισε να τον ενημερώσει για το γεγονός ότι σκοπεύει να διαβιβάσει τα προσωπικά στοιχεία του (διεύθυνση, τηλέφωνο σπιτιού, εργασίας κ.λπ.) και τα έγγραφα που αφορούν την οφειλή του στην εισπρακτική εταιρία. Νομικοί κύκλοι εκτιμούν, μάλιστα, ότι η αποζημίωση αυτή μπορεί να είναι μεγαλύτερη σε άλλες περιπτώσεις, όπου θα στοιχειοθετείται ευθύνη της εισπρακτικής εταιρείας, εφόσον χρησιμοποίησε μέτρα ανεπίτρεπτα που προκάλεσαν προσβολή της προσωπικότητας του πολίτη- δανειολήπτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, το Ειρηνοδικείο έκρινε ότι και μόνο η τηλεφωνική όχληση από την εισπρακτική εταιρία δημιουργεί ευθύνες, καθώς με αυτόν τον τρόπο η σχετική οφειλή του δανειολήπτη μπορεί να γνωστοποιηθεί και σε τρίτα πρόσωπα (οικογένεια, εργασία κ.λπ.) που δεν θα έπρεπε να γνωρίζουν, με συνέπεια να του προκληθεί ηθική βλάβη.
Το σκεπτικό
Συγκεκριμένα, στο σκεπτικό της απόφασης του Ειρηνοδικείου της Αθήνας επισημαίνεται: «Αποδείχθηκε ότι από την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά της εναγόμενης (σ.σ.: τράπεζας), που όφειλε να γνωρίζει τον κίνδυνο επέλευσης ζημίας λόγω των παρανόμων παραλείψεων και πράξεών της, ο ενάγων υπέστη αιτιωδώς συνυφασμένη ηθική βλάβη για την αποκατάσταση της οποίας, δεδομένων των συνθηκών τέλεσης, της έντασης της προσβολής της έννομης τάξης, του βαθμού του πταίσματός της, του κοινωνικού ρόλου, που οφείλει να επιτελεί, πέραν του οικονομικού/κερδοσκοπικού, του οικονομικού μεγέθους της και της κοινωνικής και οικονομικής θέσης του ενάγοντα, η καταβλητέα εύλογη χρηματική ικανοποίηση πρέπει να οριστεί στο ποσό των 5.869 ευρώ».
Επιπλέον, στην απόφαση του δικαστηρίου απορρίπτεται ο ισχυρισμός της τράπεζας περί… αμέλειας, καθώς και ότι δεν είχε τη δυνατότητα πρόβλεψης της βλάβης του δικηγόρου. «Ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι δεν είχε τη δυνατότητα πρόβλεψης της βλάβης του ενάγοντος και σε κάθε περίπτωση ότι η συμπεριφορά της οφείλεται σε αμέλεια τυγχάνει απορριπτέος, καθόσον μόνη η νόμιμη συλλογή των προσωπικών δεδομένων από την εναγόμενη-υπεύθυνη επεξεργασίας κατά την κατάρτιση της σύμβασης δεν αίρει την υποχρέωσή της προς τήρηση και των λοιπών διατάξεων του νόμου 2472/1997 (άρθρο 11) και συνεπώς και τη δυνατότητα πρόβλεψης της, εκ της παραβάσεώς της, βλάβης του ενάγοντα» αναφέρει η απόφαση.
Επιπλέον, το Ειρηνοδικείο της Αθήνας τονίζει στην απόφασή του ότι ο οφειλέτης δικαιούνταν σε κάθε περίπτωση αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, χωρίς να ενδιαφέρει το εάν τελικά πλήρωσε, κάτι που συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. «Το γεγονός ότι ο τελευταίος (ενάγων) ρύθμισε επωφελώς και τελικώς εξόφλησε την οφειλή του από τη χορηγηθείσα πιστωτική κάρτα ουδόλως καθιστά την άσκηση του δικαιώματός του καταχρηστική» επισημαίνεται.
