Οταν η επιστήμη νικάει τη λευχαιμία στο 94% των ασθενών που λαμβάνουν μέρος σε μια κλινική δοκιμή, τότε μπορεί κανείς να μιλήσει για εντυπωσιακά, αν όχι για άνευ προηγουμένου και επαναστατικά, αποτελέσματα. Αυτό ήταν το ποσοστό επιτυχίας στις δοκιμές μιας πειραματικής αντικαρκινικής ανοσοθεραπείας, η οποία ενισχύει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς, ώστε να καταστρέψουν τους όγκους, ακόμη και σε περίπτωση μεταστάσεων. Τα Τ-λεμφοκύτταρα, που εξόντωσαν τα καρκινικά, είχαν προηγουμένως τροποποιηθεί στο εργαστήριο και επανεισαχθεί στον ασθενή.
Σε άλλη, παράλληλη έρευνα επί της ίδιας βάσης, τα λεμφοκύτταρα συνέχισαν να προστατεύουν από μεταστάσεις, 14 χρόνια μετά τη θεραπεία. Το σημαντικό βήμα στη μάχη κατά του καρκίνου πέτυχαν επιστήμονες, με επικεφαλής τον δρα Stanley Riddell, του Fred Hutchinson Cancer Research Centre στο Σιάτλ των ΗΠΑ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ενωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS). Οπως ανέφεραν, ασθενείς με προχωρημένους καρκίνους του αίματος, που δεν αναμενόταν να ζήσουν πάνω από πέντε μήνες, εμφάνιζαν πλήρη ύφεση της νόσου 18 μήνες μετά τη θεραπεία, χωρίς πλέον τα παραμικρά ίχνη καρκίνου.
Σε μία κλινική δοκιμή, πάνω από το 90% των ασθενών με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία εμφάνισε πλήρη ύφεση της νόσου, ενώ σε δύο άλλες κλινικές δοκιμές με 40 ασθενείς που είχαν είτε μη Χότζκινς λέμφωμα είτε χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, πάνω από το 80% ανταποκρίθηκε θετικά στη θεραπεία και περίπου οι μισοί εμφάνιζαν πλήρη ύφεση ύστερα από ενάμισι έτος.
Περαιτέρω λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν όταν γίνουν οι αντίστοιχες επιστημονικές δημοσιεύσεις εντός του έτους. Και μπορεί άλλοι ειδικοί να εμφανίζονται επιφυλακτικοί, επισημαίνοντας ότι η νέα θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική σε όλους, ωστόσο παραδέχονται ότι πρόκειται για «άνευ προηγουμένου» εξέλιξη και μάλιστα σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονταν σε άλλες θεραπείες. Ο δρ Riddell ανέφερε χαρακτηριστικά: «Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μπροστά μας. Η ανταπόκριση δεν είναι πάντα διαρκής. Μερικοί ασθενείς υποτροπιάζουν.
Πρόκειται για ένα βήμα-ορόσημο που μπορεί να αλλάξει τη θεραπεία του καρκίνου, αλλά χρειάζεται ακόμη χρόνος γι’ αυτό. Επίσης, πρέπει να βρούμε τρόπο να εφαρμόζουμε τη νέα θεραπεία έγκαιρα και όχι να περιμένουμε έως ότου οτιδήποτε άλλο έχει αποτύχει στους ασθενείς».
Προς το παρόν η ανοσοθεραπεία φαίνεται να δουλεύει καλύτερα σε υγρούς όγκους του αίματος και του μυελού των οστών. Επιπλέον, οι γιατροί ελπίζουν ότι μειώνοντας τη δοσολογία των τροποποιημένων ανοσοκυττάρων, θα μειώσουν δραστικά τις παρενέργειες.
