Η (αληθινή) αιτία είναι ότι θέλει να προωθήσει τον πρωτοσύγκελό του. Μουρμούρες από Ιεράρχες
Η παραίτηση του Μητροπολίτη Αρτης Ιγνατίου σχολιάστηκε ως γενναία και θαρραλέα κίνηση. «Επιτέλους», έλεγαν, «ένας Μητροπολίτης που αποφάσισε να φύγει την ώρα που έπρεπε, παρότι ακόμη είναι ικανός να ασκήσει διοίκηση. Τώρα που έχει σώας τας φρένας και δεν έφτασε στο σημείο να εκθέτει την Εκκλησία, όπως συμβαίνει σε άλλες Μητροπόλεις, όπου ασκούν διοίκηση συγγενείς και πρωτοσύγκελοι». Συμφωνούμε σε όλα. Από μια άποψη, έχουν δίκιο. Να δούμε τι άλλο ειπώθηκε. Εγώ, ως φορέας του αντίλογου πάντοτε, θα σας πω τι λένε άλλοι Μητροπολίτες, πιο νηφάλιοι, που βλέπουν πέρα από τον μικρόκοσμο μιας τοπικής Εκκλησίας και έχουν τη συνολική εικόνα στο μυαλό τους.
Εχουμε και λέμε: η παραίτηση του Μητροπολίτη Αρτης επιβεβαιώνει ότι ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει χρόνια, αφού παραιτήθηκε εμφανώς υπέρ του πρωτοσυγκέλου του. Κάθε Μητροπολίτης θέλει η Μητρόπολη να έχει τη δική του συνέχεια, τη δική του σφραγίδα. Γι’ αυτό και συνήθως παραιτείται υπέρ του στενότερου συνεργάτη του, του πρωτοσυγκέλου του. «Η Μητρόπολη έχει μετατραπεί σε σκυτάλη. Τη δίνει ο γέροντας στο πνευματικοπαίδι του. Και πάμε πάλι από την αρχή» έλεγε Μητροπολίτης στην Πελοπόννησο. Δεν έχει κάποιο πνευματικοπαίδι και έχει την… πολυτέλεια να μην τον απασχολεί ποιος θα τον διαδεχτεί. «Οταν νιώσω πως δεν με κρατάνε τα πόδια μου, θα παραιτηθώ, χωρίς να υποδείξω. Γιατί να το κάνω; Το μοντέλο διοίκησης πρέπει στις Μητροπόλεις να αλλάζει, να ανανεώνονται οι ιδέες. Αν είναι να κρατάμε επί δεκαετίες μία από τα ίδια, ποιο το νόημα; Τι φρέσκο κομίζει ο διάδοχος, όταν ταυτίζεται απόλυτα με τον προκάτοχο;» έλεγε.
Αλλες περιπτώσεις
Οι περιπτώσεις της διαδοχής του Ζακύνθου Χρυσοστόμου από το παιδί του Διονύσιο και του Τρίκκης Αλεξίου από τον νυν Χρυσόστομο δεν είναι οι μοναδικές ολοφάνερες, όπου ο Μητροπολίτης «φυτεύει» τον διάδοχο. Ψηφίζουν οι Μητροπολίτες, θα πει κανείς. Ναι, αφού έχει εξασφαλίσει ο Μητροπολίτης ότι το παιδί του «θα τραβήξει». Υπάρχουν και άλλοι Μητροπολίτες, που κάνουν αγώνα για να προκριθούν οι πρωτοσύγκελοί τους. Αλλοι στη δική τους Μητρόπολη και άλλοι σε κάποια που θα μείνει κενή. Στο μυαλό μου έρχονται πολλές περιπτώσεις. Δύο στη Θεσσαλία, δύο στη Μακεδονία – Θράκη, δύο στην Πελοπόννησο και δύο στα νησιά του βόρειου Αιγαίου.
Οι πρωτοσύγκελοι είναι οι ενδεδειγμένες περιπτώσεις, θα πει κανείς. Εχουν γνώση διοίκησης, τους γνωρίζουν οι άλλοι Ιεράρχες και έχουν εικόνα των προβλημάτων της περιοχής όπου βρίσκονται. Εχουν και προβάδισμα λόγω της στήριξης του γέροντά τους, λέω εγώ.
Φιλανθρωπία με… καρφιά
Η ρήξη στις σχέσεις του πρώην διοικητή του Αγίου Ορους Κωνσταντίνου Λούλη με τη Μητρόπολη Δημητριάδος εξακολουθεί να υφίσταται. Ο επιχειρηματίας δώρισε μεγάλο ακίνητο που βρίσκεται στην επαρχία της Μητρόπολης Δημητριάδος. Αντί να το προσφέρει στην τοπική Εκκλησία, το πρόσφερε στην Κιβωτό του Κόσμου του παπα-Αντώνη. Φιλανθρωπία με… καρφιά λέγεται αυτό.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
