Κίνδυνοι για αντικατάσταση των εθνικών ενόπλων δυνάμεων από αλλοεθνείςΑπό τον
Αθανάσιο Γκουρνέλο*
Από την εποχή της επικύρωσης της Συνθήκης του Μάαστριχτ έως και σήμερα ένα από τα αγαπημένα θέματα των ευρωπαϊστών αποτελεί η επιθυμία για τη δημιουργία ενός ευρωστρατού. Δηλαδή ενός ευρωπαϊκού στρατεύματος διοικούμενου από την Ε.Ε., το οποίο ενδεχομένως να εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, που να υποκαταστήσει ή να αντικαταστήσει τα εθνικά στρατεύματα.
Σήμερα τον ρόλο της απόδοσης στρατιωτικών συμβουλών και του καθορισμού στρατηγικών για λογαριασμό της Ε.Ε. έχει το Στρατιωτικό Επιτελείο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (EUMS), που υπάγεται στο γραφείο του Υπατου Εκπροσώπου της Ενωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας και διευθύνεται από την Ιταλίδα σοσιαλδημοκράτισσα Φεντερίκα Μογκερίνι, της οποίας το κόμμα έχει έντονα φιλοευρωπαϊκά στοιχεία. Στόχος των παραπάνω υπηρεσιών είναι η συμβολή και εποπτεία στις επιχειρήσεις και στα καθήκοντα της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της Ε.Ε. Το EUMS πλέον θα αποκτήσει δομή για τον σχεδιασμό και τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων (MPCC – Military Planning & Conduct Capability), που φαινομενικά τουλάχιστον θα ασχολείται με τις εκπαιδευτικές αποστολές της Ε.Ε. προς στρατεύματα του τρίτου κόσμου. Ομως είναι μόνο αυτό; Θα περιοριστεί μόνο εκεί; Μήπως είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη συγκρότηση ενός ευρωπαϊκού στρατού και μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουν ορισμένοι τις θέσεις τους πάνω σε αυτό;
Βλέπετε, μια διαδεδομένη άποψη στη Δεξιά αποτελεί η επιθυμία για τη συγκρότηση στρατιωτικών και αστυνομικών ή παραστρατιωτικών σωμάτων της Ε.Ε., τα οποία, σύμφωνα με τους εγχώριους δεξιούς υποστηρικτές της Ε.Ε., θα αναλάβουν να περιπολούν τα σύνορά μας και να λειτουργούν ως ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σώμα.
Μια τέτοια εξέλιξη, στο όνομα ενός διαφωτισμένου μιμητισμού των ΗΠΑ, δεν μπορεί παρά να γίνει αντιληπτή ως παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, απώλεια της εθνικής ισχύος και ταυτότητας και αντικατάσταση της στρατιωτικής ισχύος του έθνους μας από έναν ιδεολογικά προσανατολισμένο πολυεθνικό μηχανισμό, ο οποίος θα εκτελεί τις εντολές μιας κεντρικής διοίκησης, την οποία θα αποτελούν κυρίως αλλοεθνείς!
Αυτό το οποίο θα πρέπει να γίνει αποδεκτό από τους δεξιούς είναι πως η Ε.Ε. δεν θα γίνει ποτέ ένας μηχανισμός δεξιών πεποιθήσεων, καθώς δεν μπορεί κανένας τέτοιου τύπου μηχανισμός να εκπορευθεί από τις δικές μας ιδεολογικές αφετηρίες. Εντούτοις η Ε.Ε. και οι μηχανισμοί τους οποίους συγκροτεί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις ιδεολογικές αρχές μας και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην Ε.Ε. επικρατεί ο ίδιος ο πολιτιστικός μαρξισμός.
* Πολιτικός αναλυτής
