Τα πολλαπλά προβλήματα και οι ανυπολόγιστες συνέπειες της ετεροβαρούς συμφωνίας με τα ΣκόπιαΑπό τον
Απόστολο Κωστόπουλο*
Αυτό το πανηγύρι που στήθηκε από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. στις Πρέσπες, στις 17 Ιουνίου 2018, για το ξεπούλημα της ιστορικής Μακεδονίας στους Σκοπιανούς, ξυπνά εφιαλτικές αδελφοκτόνες μνήμες. Αλλωστε, είναι πανθομολογούμενο ότι ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος! Εκεί, στις Πρέσπες, στις 30 Ιανουαρίου 1949, στην 5η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης αποκήρυξε τον Τίτο, καθαίρεσε τον Μάρκο Βαφειάδη και με ομόφωνο ψήφισμα τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας ανεξάρτητου μακεδονικού κράτους με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη ή τη Φλώρινα.
Εκεί, στο ακριτικό χωριό Ψαράδες, τον Μάρτιο του 1949 έγινε το 2ο Συνέδριο του Σλαβομακεδονικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου (SNOF), με συμμετοχή του Ζαχαριάδη και αντιπροσώπους από όλες τις σλαβόφωνες οργανώσεις της Γιουγκοσλαβίας και της ελληνικής Μακεδονίας, και αποφασίστηκε να αγωνισθούν για την «Ενωση της Μακεδονίας» σ’ ένα αυτόνομο, ανεξάρτητο και ισότιμο μακεδονικό έθνος μέσα στη Λαϊκή Ομοσπονδία των βαλκανικών λαών. Εκεί ξανακούστηκε το σύνθημα του Ιλιντεν «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Εκεί, οι θιασώτες του Στάλιν, οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί, οι Σλαβόφωνοι αυτονομιστές, οι Σλαβομακεδόνες, οι Ελληνες κομμουνιστές, έστησαν προγεφύρωμα για να αφαιρέσουν από την τότε Γιουγκοσλαβία του Τίτο το κομμάτι της Νοτιοσλαβίας (Σκόπια) και να δημιουργήσουν τη Μακεδονία του Αιγαίου, τη Μεγάλη Αλβανία, τη Μεγάλη Βουλγαρία της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (1878).
Εκεί, στο γραφικό χωριό Ψαράδες, ύστερα από 69 ολόκληρα χρόνια επέστρεψαν οι νοσταλγοί του Στάλιν και οι συνοδοιπόροι τους για να υπογράψουν μια ακατανόητη και ταπεινωτική συμφωνία παράδοσης και υποταγής της ελληνικής Μακεδονίας, βαπτίζοντας τη Νοτιοσλαβία σε Βόρεια Μακεδονία! Αυτοί οι θλιβεροί 153 εργολάβοι της αριστερόστροφης «παλαιοκομμουνιστικής ιδεοληψίας πειθόμενοι», απλόχερα και αβασάνιστα, ψήφισαν, υπέγραψαν και δημιούργησαν ένα μακεδονικό έθνος με μακεδονική γλώσσα, ταυτότητα και ιθαγένεια, το οποίο ουδέποτε είχε την παραμικρή, ανά τους αιώνες, ιστορική παρουσία και κρατική οντότητα.
«Αυτή την ημέρα, που τα Σκόπια αναγνωρίσθηκαν από την Ελλάδα ως Βόρεια Μακεδονία, την περίμενε όλη η Αριστερά…» Το μόνο που δεν μας είπε φωναχτά ο κ. Φίλης είναι ότι «την περίμενε 70 χρόνια». Ιδού λοιπόν γιατί η σημερινή Αριστερά, πιάνοντας τον εμφυλιοπολεμικό μίτο των διακηρύξεων του Ζαχαριάδη το 1949, επέστρεψε και διοργάνωσε στις Πρέσπες – Ψαράδες το γενέθλιο πάρτι των Σλαβομακεδόνων. Τυχαίο; Δεν νομίζω! Η συμφωνία που υπογράφηκε είναι αναμφίβολα ετεροβαρής. Η παρούσα κυβέρνηση, αγνοώντας τη λαϊκή εξουσιοδότηση και χωρίς ομόφωνη κυβερνητική και εθνική θέση, με προκλητική επίσπευση των διαδικασιών και με τα ευχολόγια των διαμελιστών τής πάλαι ποτέ ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και ανεύθυνων διεθνών παραγόντων και συμφερόντων, εκχώρησε αναιτιολόγητα το όνομα της Μακεδονίας στη Νοτιοσλαβία.
Δυστυχώς, τα Σκόπια πήραν ό,τι ήθελαν: Με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» από αύριο το πρωί και με την υποχρεωτική συστατική επιστολή της Ελλάδας μπορεί να μπουν στο ΝΑΤΟ και να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. και άλλους διεθνείς οργανισμούς. Αλήθεια, αντιλαμβάνονται τώρα όσοι ανοήτως υποστήριζαν ότι έχουν αναγνωρισθεί από 140 χώρες πως η αναγνώριση εκείνη δεν είχε καμιά πρακτική αξία χωρίς τη δική μας υπογραφή; Συνειδητοποιούν τώρα πόσο μεγάλο κακό έκαναν στην Ελλάδα παραχωρώντας το όνομα; Μακεδονική εθνότητα, μακεδονική γλώσσα, μακεδονική ιθαγένεια, «Μακεδονία» και «Μακεδόνες» ήθελαν οι Σκοπιανοί. Τα απέκτησαν όλα με μια ελληνική υπογραφή.
Σε καμία παράγραφο της επαίσχυντης συμφωνίας δεν αναφέρεται σύνθετη ονομασία αμετάφραστη στα σλαβικά έναντι όλων. Ούτε «Severna Macedonja», που παπαγάλιζε ο κ. Τσίπρας, ούτε «North» ούτε «Corna Macedonja». Αντιθέτως, αναγράφεται (άρθρο 1, παρ. 3δ και άρθρο 7, παρ. 3) ότι με τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους με την Ιστορία τους, τον πολιτισμό τους κ.λπ. Ολα αυτά, όμως, συγκροτούν το έθνος που θα λέγεται πλέον μακεδονικό και όχι βορειομακεδονικό. Επίσης, ρητά ορίζονται ότι η ιθαγένεια θα είναι μακεδονική και επίσημη γλώσσα του νέου κράτους θα είναι η μακεδονική γλώσσα, η οποία ανήκει στην ομάδα των νότιων σλαβικών γλωσσών. Αφού είναι έτσι, γιατί δεν ονομάζεται σλαβική και όχι μακεδονική;
Ας μη γελιόμαστε… Η θεσμοθετημένη παραχώρηση των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» θα εξαλείψει κάθε πρόσθετο συνθετικό και θα μείνει μόνο το «Μακεδονία». Ούτε τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους δεν θα αλλάξουν οι Σκοπιανοί. Ηδη, την ώρα των υπογραφών, ο Σλαβοαλβανός πρωθυπουργός κ. Ζάεφ αυτοπροσδιοριζόταν ως Μακεδόνας, χειροκροτούμενος από τους συριζαίους.
Ασφαλώς και ευθύνονται «εις ολόκληρον» όσοι βουλευτές ψήφισαν την ντροπιαστική αυτή συμφωνία και όσοι δεν είχαν την ικανότητα και την τόλμη να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό τι ακριβώς χάνουμε, τι παίρνουμε, τι δίνουμε, ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα και ποια είναι τα επακόλουθα της εφαρμογής αυτής της αναντίρρητα δυσλειτουργικής συμφωνίας, που είναι γεμάτη από αντιπαραθέσεις, αντιθέσεις, μεταβατικές χρόνιες διατάξεις, ασάφειες και κενά.
Παρά τους πανηγυρισμούς και τα διεθνή χαμόγελα και συγχαρητήρια, η σύγκρουση των γεωπολιτικών-οικονομικών διεθνών συμφερόντων στα νοτιοδυτικά Βαλκάνια καλύτερα να μας θυμίζει τον ιστορικό αφορισμό ότι «εδώ είναι Βαλκάνια», παρά να μας εφησυχάζει, διότι η Ιστορία διδάσκει και τιμωρεί!
*Οικονομολόγος – νομικός, πρώην βουλευτής Ν.Δ. Αιτωλ/νίας
