Το εργοστάσιο της κρατικής Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στην Ορεστιάδα, μεγάλα ξενοδοχεία σε Κομοτηνή και Ξάνθη, εργοστασιακές μονάδες στη χειμαζόμενη Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής. Αυτά είναι κάποια από τα «φιλέτα» της Θράκης που τελευταία έχουν βάλει στο μάτι οι Τούρκοι, όπως… κυκλοφορεί ευρέως στην ακριτική περιφέρεια. Ωστόσο το ενδιαφέρον -ή, αν προτιμάτε, η στόχευση- των Τούρκων επιχειρηματιών έως τώρα δεν έχει πρακτικό αποτέλεσμα. Δηλαδή, ναι μεν οι γείτονες, επιλέγοντας το κατάλληλο γι’ αυτούς περιβάλλον ύφεσης, γλυκοκοιτάζουν ελληνικές ευκαιρίες στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όμως εξαγορές δεν έχουν πραγματοποιήσει ακόμη στη Θράκη.
Η λεγόμενη τουρκική επιχειρηματική διείσδυση στην περιοχή φέρεται να έχει κυρίως πολιτικά ελατήρια. Αριστοι γνώστες της τοπικής πραγματικότητας τόνισαν στη «δημοκρατία» ότι το τουρκικό κράτος, με κύριο εκφραστή του το προξενείο της Κομοτηνής, επιδιώκει διαχρονικά, για προφανείς λόγους, να χειραγωγεί τη μουσουλμανική μειονότητα. Θεμελιώδης παράγοντας της επίτευξης αυτού του στόχου είναι η εξασφάλιση εργασίας για τα μέλη της. Και αφού πλέον ο αγροτικός τομέας δεν θεωρείται ελκυστικός, οι τουρκικές επιδιώξεις εστιάζονται στον τομέα της μεταποίησης και των υπηρεσιών. Μονάδες που θα περάσουν στα χέρια Τούρκων επιχειρηματιών -στην παρούσα μάλιστα συγκυρία, που η κρίση ρίχνει τις αξίες- θεωρείται ότι θα καλύψουν σημαντικό μέρος των εργασιακών αναγκών της μειονότητας. Κι αυτό θα τη «δέσει» πλήρως, κάνοντάς την έρμαιο στις διαθέσεις των εγκεφάλων της Αγκυρας.
Και μπορεί το σχέδιο οικονομικής «εισβολής» στη Θράκη να μην έχει ακόμη αποφέρει κάποια εξαγορά ελληνικής επιχείρησης -όπως μας επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης Νίκος Αγγελίδης- ωστόσο βρίσκεται σε εξέλιξη… Και αυτή η εκτίμηση δεν προκύπτει μόνο από την κινητικότητα των Τούρκων επιχειρηματιών (είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατο φόρουμ του Επιμελητηρίου στην Κομοτηνή συμμετείχαν 500 επιχειρηματίες από όλη την Ελλάδα και την Τουρκία και σε 76 τραπέζια συζητήσεων τέθηκαν διάφορα θέματα συνεργασίας). Η δράση μιας τράπεζας στη Θράκη -και όχι μόνο- πιστοποιεί τις τουρκικές βλέψεις. Πρόκειται για την τουρκική ZIRAAT BANKASI, που με το τριώροφο κτίριό της στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής (διαθέτει άλλα δύο καταστήματα σε Αθήνα και Ξάνθη, ενώ σχεδιάζει τη δημιουργία νέου στη Ρόδο, όπου κατά… διαβολική σύμπτωση εγείρεται τελευταία θέμα τουρκικής μειονότητας) υπερτονίζει την παρουσία της στην περιοχή. Η ZIRAAT BANKASI, που, σύμφωνα με πληροφορίες, εξυπηρετεί σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα μουσουλμάνους, αποτελεί τη βάση της τουρκικής οικονομικής παρέμβασης στη Θράκη. Είναι προφανές, άλλωστε, ότι οι πολύπλευρες δυνατότητες χρηματοδοτήσεων από ένα πιστωτικό ίδρυμα μπορούν να αξιοποιηθούν σε ποικίλες περιπτώσεις, διευκολύνοντας και ανοίγοντας δρόμους…
Αξίζει να σημειωθεί ότι γενικά η κρατική ZIRAAT BANKASI -σαν τη δική μας Αγροτική- εμφανίζει, ειδικά τα τελευταία χρόνια, αξιοπρόσεκτη εξωστρέφεια, διατηρώντας καταστήματα στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, στη Βουλγαρία, στη Γεωργία, στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία και στα Κατεχόμενα της Κύπρου.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης Νίκος Αγγελίδης εκφράζει την άποψη ότι οι όποιοι φόβοι δεν πρέπει να οδηγήσουν σε απώλεια της ευκαιρίας συνεργασίας των Ελλήνων και των Τούρκων επιχειρηματιών, η οποία θα αποβεί προς όφελος της Ελλάδας, αφού η γειτονική χώρα εμφανίζει ραγδαία ανάπτυξη.
«Δεν μπορούμε να κρατήσουμε καθηλωμένη την περιοχή εξαιτίας κάποιων φόβων. Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Μιλάμε βεβαίως για καθαρά επιχειρηματικές συνεργασίες, με τον σωστό τρόπο, ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντά μας. Η μουσουλμανική μειονότητα μπορεί να αποδειχτεί η γέφυρα συνεργασίας με την Τουρκία και στο τέλος το ισοζύγιο θα είναι υπέρ των Ελλήνων» τονίζει ο κ. Αγγελίδης.
Ο ίδιος πάντως ξεκαθαρίζει ότι, αν εκδηλωθούν εθνικές πολιτικές εκ μέρους των Τούρκων, μέσω της επιχειρηματικής προσέγγισης των δύο πλευρών, το Επιμελητήριο Ροδόπης δεν θα διστάσει να τις καταγγείλει και να αντιδράσει.
Δημήτρης Κυριακόπουλος
