Πριν από έναν, πάνω κάτω, χρόνο, κατά το οδοιπορικό μας στη Φωκίδα, είχαμε συναντήσει τον άνθρωπο ο οποίος στην κυριολεξία περισσότερο πετάει, παρά περπατάει καθημερινά. Τότε, στη γραφική Ιτέα, είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε ότι για τον Γιάννη Ξηρό το αλεξίπτωτο πλαγιάς, ή παραπέντε, δεν είναι απλά αγαπημένο άθλημα, αλλά τρόπος ζωής. Ο εκπαιδευτικός αφιερώνει αρκετές ώρες της ημέρας σε πτήσεις και φυσιολογικά θεωρείται ο κορυφαίος Ελληνας αθλητής στο είδος του, όπως επιβεβαίωσε και με την κατάκτηση της πρώτης θέσης στο πρόσφατο πανελλήνιο πρωτάθλημα, που έγινε στη Δράμα. Η διάκριση αυτή, σε συνδυασμό με την παρουσία του στους 100 καλύτερους της παγκόσμιας κατάταξης, του δίνει το δικαίωμα να συμμετάσχει στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα παραπέντε της Γαλλίας (31 Αυγούστου – 16 Σεπτεμβρίου). Ομως είναι πιθανόν η χώρα μας να μην εκπροσωπηθεί σε αυτή τη σημαντική διεθνή διοργάνωση, καθώς η Αεραθλητική Ομοσπονδία δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα στοιχειώδη έξοδα συμμετοχής του πρωταθλητή μας! Ετσι ο Γιάννης Ξηρός προσπαθεί να εξασφαλίσει μια χορηγία, που θα του επιτρέψει να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στους αγώνες της Γαλλίας. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του στη «δημοκρατία»: «Γνωρίζω την οικονομική κατάσταση, αλλά τέτοια μικρά ποσά θεωρώ ότι θα έπρεπε να δίνονται για την εκπροσώπηση της χώρας μας. Και για την ιστορία αναφέρω ότι από το 2008, που συμμετέχω με την Εθνική Ελλάδας σε τέτοιες διοργανώσεις, πάντοτε πλήρωνα από την τσέπη μου ακόμα και για το μπλουζάκι με τα εθνικά σύμβολά μας. Μόνο που φέτος ως οικογένεια εκπαιδευτικών έχουμε χάσει 1.200 ευρώ λόγω περικοπών και η συνέχιση της συμμετοχής μου με προσωπική επιβάρυνση καταντάει αδύνατη».
Αν λοιπόν δεν βρεθεί κάποια χορηγία, η Ελλάδα δεν θα εκπροσωπηθεί στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, στο οποίο θα λάβουν μέρος φτωχότερες χώρες, όπως τα Σκόπια, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Αλβανία, με όλους τους αθλητές που δικαιούνται.
Ειδικά για τους Τούρκους και τις προσπάθειές τους για ανάπτυξη του παραπέντε, ο Γιάννης Ξηρός αναφέρει: «Μόλις το 1998 το υπουργείο Αθλητισμού τους είχε καλέσει τους κορυφαίους τότε Ελληνες αθλητές, πληρώνοντάς τους όλα τα έξοδα, με σκοπό να διδαχθούν για το άθλημα, και σήμερα όχι μόνο μας έχουν ξεπεράσει σε οργάνωση, αθλητικό επίπεδο και σε διεκδίκηση διεθνών αγώνων, αλλά και σε τουριστική ανάπτυξη από το σπορ, όπως φαίνεται στο Oludeniz, όπου συγκεντρώνονται χιλιάδες τουρίστες αλεξιπτώτου πλαγιάς από όλο τον κόσμο». Για να καταδείξει δε τη διαφορά επιπέδου οργάνωσης και υποδομής των ισχυρών εθνικών ομάδων (Γαλλία, Αγγλία, Αυστρία, Ελβετία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία), σημειώνει ότι σε κάθε αγώνα «διαθέτουν έξι – επτά άτομα βοηθητικό προσωπικό, από μάγειρα ως μασέρ, γυμναστή και δύο αυτοκίνητα για πιο γρήγορη περισυλλογή αθλητών, αν είναι διασκορπισμένοι σε μακρινά μεταξύ τους σημεία».
Δημήτρης Κυριακόπουλος
