Ακόμη ηχούν στα αυτιά των ταλαιπωρημένων πολιτών οι εξαγγελίες πασών των κυβερνήσεων για πάταξη της ακρίβειας, για δίχτυ προστασίας του καταναλωτή και άλλα φαιδρά. Θυμόμαστε σαν τώρα τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα των… πρωτοκλασάτων του ΠΑΣΟΚ (Ραγκούση, Χρυσοχοΐδη) που υπόσχονταν με πάθος μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες ότι θα προφυλάξουν πάση θυσία ότι έχει απομείνει από το κουτσουρεμένο εισόδημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
Στην πράξη φυσικά, τίποτε από αυτά δεν έκαναν. Η ακρίβεια συνέχιζε και συνεχίζει να καλπάζει με τους καταναλωτές να εγκαταλείπουν καρότσι που χρησιμοποιούσαν στα σούπερ μάρκετ για τα ψώνια τους και παίρνουν μικρο καλάθι. Την ώρα που η τρόικα ετοιμάζει νέα επιδρομή απαιτώντας (εδώ και τώρα) πάλι και πάλι και πάλι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
Οι πολίτες (όσοι ακόμη έχουν δουλειά) ετοιμάζονται να υποστούν μια ακόμη αφαίμαξη, οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, και εάν δεν υπήρχαν τα συσσίτια της Εκκλησίας και της Αυτοδιοίκησης, μπορεί και να βλέπαμε μάχες στους δρόμους για ένα κομμάτι ψωμί.
Η κατάσταση είναι τραγική και θα γίνει ακόμη χειρότερη, αφού και οι προβλέψεις για τον Σεπτέμβριο είναι δυσοίωνες. Ερχονται μέρες μεγάλης πείνας και οργής. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να επαναπαύεται στις… δάφνες του σταθερά χαμηλού πληθωρισμού.
Ευχόμαστε και ελπίζουμε ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ξέρει να «διαβάζει» πίσω από τους αριθμούς. Εκεί θα διαπιστώσει με ευκολία ότι τα βασικά είδη την ώρα που υπάρχει απώλεια εισοδημάτων 40% συνεχίζουν να τραβούν την ανηφόρα. Οι αυξήσεις στα προϊόντα συνεχίζονται.
Τα ράφια έχουν πάρει φωτιά. Φρούτα, λαχανικά, ψάρια, αβγά, δημητριακά, κρέατα και καύσιμα έχουν εκτοξευθεί στα ουράνια κάνοντας δύσκολη την καθημερινότητα του κόσμου. Αν δεν υπάρξουν επειγόντως μέτρα και μέριμνα σε λίγο το άδειο αλλά πανάκριβο καλάθι της νοικοκυράς θα αδειάσει εντελώς. Χρειάζονται άμεσες αποφάσεις και έλεγχοι στην αγορά γρήγορα. Το φθινόπωρο (που δυστυχώς προβλέπεται καυτό από πάσης απόψεως) ίσως είναι πολύ μακριά για να «μαζευτούν» τα… ασυμμάζευτα της μαύρης κληρονομιάς. Της ανικανότητας δηλαδή που συνδυάστηκε εκρηκτικά και «έδεσε» με το Μνημόνιο της καταστροφής.
