Το τελευταίο που χρειάζεται η χώρα (και δευτερευόντως η κυβέρνηση) είναι ένας υπουργός Οικονομικών, ο οποίος να προκαλεί το κοινό αίσθημα και την κοινή λογική με τα λόγια και τις πράξεις του. Οταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του κοινού βρίσκεται η οικονομία, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ηγείται της συνολικής προσπάθειας ένας άνθρωπος που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα «επιλύει» – αν επιλύει κάποια. Ο λόγος γίνεται για τον εκλεκτό φίλο του Κώστα Σημίτη κ. Στουρνάρα. Η παρουσία του μέχρι πρότινος γινόταν ανεκτή από τα στελέχη του κυβερνητικού κορμού και τους βουλευτές της πλειοψηφίας λόγω των κατεπειγουσών αναγκών «διάσωσης» της οικονομίας από τη χρεοκοπία και της απόπειρας να μη διαταραχτούν οι εύθραυστες ισορροπίες στο εσωτερικό και το εξωτερικό.
Τώρα, όμως, ο κόμπος έφτασε ξανά στο χτένι και η ανοχή στα έργα και τις ημέρες του έχει εξαντληθεί. Οι προθέσεις του υπουργείου Οικονομικών για τη διεξαγωγή νέας φοροεπιδρομής στην ακίνητη περιουσία έγιναν αφορμή για το ξέσπασμα κρίσης στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας.
Τόσο ο Μάκης Βορίδης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ., όσο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, βουλευτής της Β’ Αθηνών, από το βήμα της Βουλής «άδειασαν» τον υπουργό Οικονομικών και σχολίασαν με εξαιρετικά αρνητικό τρόπο τα σχέδιά του να «δημεύσει» τα σπίτια και τα οικόπεδα των Ελλήνων. Ο όρος «δήμευση» δεν είναι αποκύημα της φαντασίας κάποιου συντάκτη, αλλά χρησιμοποιήθηκε από τον κ. Μητσοτάκη.
Οι επιθέσεις εναντίον της πολιτικής που ασκεί ο κ. Στουρνάρας έχουν μια στέρεη και αδιαμφισβήτητη βάση: Το γεγονός της αδυναμίας των πολιτών να ανταποκριθούν σε αυξημένες υποχρεώσεις έχοντας χαμηλότερα εισοδήματα. Δεν είναι δυνατόν οποιοσδήποτε μαθητευόμενος «μάγος» να επιβάλει στους πενόμενους Ελληνες να αποχωριστούν ακίνητη περιουσία για την οποία έχουν αγωνιστεί, εργαστεί και ματώσει γενεές επί γενεών.
Επειδή ο κ. Στουρνάρας δεν πρόκειται να αλλάξει αίφνης ιδέες ή να αποβάλει άμεσα την αλαζονεία του, καλό θα ήταν να μας απαλλάξει από την παρουσία του.
