Ετσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, το άκουσμα της λέξης «επαναδιαπραγμάτευση» προκαλεί περισσότερο θυμηδία παρά ελπίδα. Η κατάσταση του «κατεπείγοντος» και η αίσθηση της διαρκούς πολιορκίας από την απειλή της άμεσης και άτακτης χρεοκοπίας έστειλαν τα σχέδια για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους της χώρας στις ελληνικές καλένδες. Δυστυχώς, πολλά επιφανή στελέχη της πολιτικής τάξης έχουν τόσο μικρή αυτοπεποίθηση και τόσο περιορισμένη φαντασία, που δεν μπορούν ούτε καν να ψελλίσουν τη λέξη στους δανειστές μας, επειδή θεωρούν ότι, μόλις την προφέρουν, θα προκαλέσουν την οργή της τρόικας και θα μας κλείσει μονομιάς η στρόφιγγα της όποιας «ρευστότητας».
Σφάλλουν! Εδώ και αρκετούς μήνες Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν έχουν σταματήσει να κάνουν αναφορές για τη «λάθος συνταγή» που χορηγήθηκε στην ελληνική περίπτωση και για την ασυγκράτητη ύφεση που προκάλεσε η απότομη εσωτερική υποτίμηση που επιβλήθηκε στο -κατά Γιώργο Παπανδρέου- «πειραματόζωο». Απρόσμενα λεκτικά δώρα, από απρόβλεπτες πηγές!
Σύμφωνα με πληροφορίες και ρεπορτάζ που έκαναν τον γύρο των διεθνών ΜΜΕ, πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, η οποία συντάχθηκε από κορυφαίους οικονομολόγους αυτού του Ταμείου, γράφει στοιχεία και εκτιμήσεις που στην Ελλάδα αρνούνται να παραδεχθούν ακόμα και οπαδοί του αντιμνημονιακού μπλοκ. Δηλαδή, σε αυτή την έκθεση γινόταν σαφές ότι το ΔΝΤ «τίναξε στον αέρα τις προβλέψεις του» για την Ελλάδα και την ευρωζώνη επειδή εκτίμησε λάθος τις συνέπειες της άγριας λιτότητας στην οικονομική ανάπτυξη.
Οι πρόθυμοι ψιττακοί των δάνειων δυνάμεων αντιμετώπιζαν τα αυτονόητα ως «εξτρεμισμούς» και «συνωμοσιολογίες». Τώρα που τα παραδέχονται ακόμα και εκείνοι που μέχρι πρότινος τους «έδιναν γραμμή», οι… ελληνόφωνοι βρίσκονται σε κατάσταση αμηχανίας.
Η κυβέρνηση δεν επιτρέπεται, για καλό όλων μας, να αισθάνεται αμηχανία. Μπορεί να αξιοποιήσει τις δηλώσεις, τις μελέτες και τις έρευνες που αφορούν την εθνική μας περιπέτεια και να ζητήσει άμεσα εκείνο που σχεδόν όλοι υπόσχονταν και σχεδόν όλοι λησμόνησαν: την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους.
Ακόμα και με τα απανωτά -και αιματηρά για τους Ελληνες- «κουρέματα» που έχουν γίνει στο χρέος, η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Δεν μπορεί να δώσει ένα αίσθημα ασφάλειας και προοπτικής για το μέλλον. Το ποσό που οφείλει η Ελλάδα είναι πέραν των δυνατοτήτων των πολιτών και των αντοχών της εθνικής οικονομίας. Αν δεν γίνει το πρέπον, τίποτα δεν πρόκειται να πάει καλύτερα.
Η ανεργία θα συνεχίσει να σκαρφαλώνει σε απάτητες κορυφές απελπισίας, ο δημόσιος τομέας θα γίνεται ολοένα και πιο δυσλειτουργικός και όλα θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε ένα ανεξέλεγκτο κραχ – ενώ δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο!
Αν δεν γίνει αληθινή επαναδιαπραγμάτευση, οι θυσίες των Ελλήνων θα πάνε χαμένες…
