Αμέσως μετά τη θριαμβευτική Είσοδο του Χριστού στην Ιερουσαλήμ αρχίζει η μαρτυρική πορεία Του προς την Σταύρωση και την Ανάσταση
Από την ηγουμένη της Ι.Μ. Βρυούλων Φιλοθέη
Ἡ ἑβδομάδα στήν ὁποία ἤδη βρισκόμαστε ὀνομάζεται Μεγάλη Ἑβδομάδα γιατί μᾶς φανερώνει κάποια πολύ μεγάλα γεγονότα.
Μᾶς ξεδιπλώνει λίγο λίγο τόν ἔρωτα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας, πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο μποροῦμε καί ἐμεῖς νά ἀνταποκριθοῦμε σ’αὐτόν τόν ἔρωτα. Τό Ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων ξεκινάει ὁ Ὄρθρος τῆς Μ. Δευτέρας.
Ἀμέσως μετά τήν θριαμβευτική Εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στήν Ἱερουσαλήμ ξεκινάει ἡ μαρτυρική πορεία τοῦ Κυρίου.
Ψέλνουμε στόν Ὄρθρο «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος πρός τό ἑκούσιον πάθος». Ὁ Χριστός μας ἀπό τήν πολλή Του ἀγάπη ἀκολουθεῖ τήν σταυρική Tου πορεία μέ τήν θέλησή Του. Αὐτό πού ζητάει ἀπό ἐμᾶς γιά νά μπορέσουμε νά τόν συναντήσουμε εἶναι νά συμπορευθοῦμε μαζί του «κεκαθαρμέναις διανοίαις».
Γιά νά παραμείνει ἡ διάνοιά μας καθαρή καί ἁγνή, θά πρέπει νά ἔχουμε διαρκῶς τά μάτια τῆς ψυχῆς μας ἀνοιχτά καί στραμμένα πρός τό πρόσωπό Του καί νά μήν ἐπιτρέπουμε στήν καθημερινότητα νά μᾶς πνίγει καί νά μᾶς ἀπορροφᾶ μέ τά ποικίλα της βάσανα καί σχέδια.
Νά μή λησμονοῦμε ὅτι εἴμαστε χῶμα καί θά ἐπιστρέψουμε σ’ αὐτό. Ὅμως ἔχουμε ἀθάνατη ψυχή καί ἀξίζει νά «ἐπιμεληθοῦμε» αὐτῆς. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στήν «βαθεία καρδία» μας καί ἐκεῖ νά ἑτοιμάσουμε χῶρο γιά νά κατοικήσει ὁ Χριστός. Καί πῶς θά γίνει πράξη αὐτό;
Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ σήμερα νά μιμηθοῦμε τό παράδειγμα τοῦ «πάγκαλου Ἰωσήφ». Ἀγωνιζόταν νά κρατήσει καθαρό τό σῶμα καί τήν ψυχή του ἀπό τήν ἁμαρτία. Αὐτήν τήν ἀγωνιστικότητα καί τήν ἑτοιμότητα στήν ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν πρέπει νά ζητᾶμε ἀπό τόν Χριστό νά μᾶς χαρίζει, ὥστε νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς νά «φύγουμε τήν ἁμαρτία».
Οἱ δοκιμασίες δέν θά πάψουν, τό ἴδιο καί οἱ κακοί λογισμοί ἀπό τούς ὁποίους ξεκινοῦν ὅλα τά πάθη. Ὅμως ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά μιμηθοῦμε τόν πάγκαλο Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος, ἐνῶ ἦταν ἐξωτερικά σκλάβος στόν Αἰγύπτιο Πετεφρῆ, εἶχε τήν λεβεντιά τῆς ἐσωτερικῆς ἐλευθερίας καί γι’ αὐτό μπόρεσε καί ἀντιστάθηκε στίς ἀνήθικες προτάσεις της γυναίκας τοῦ ἀφέντη του.
Ἡ ζωή μας στήν Ἐκκλησία δέν εἶναι δίχως πειρασμούς καί βάσανα. Ὅμως τό παράδειγμα τοῦ Ἰωσήφ παραμένει φωτεινός ὁδοδείκτης γιά μία «ἀντίσταση ποιότητας».
Παράλληλα ὅμως μέ αὐτό τό φωτεινό παράδειγμα, πού σκοπό ἔχει νά μᾶς ἀφυπνίσει πνευματικά ὥστε νά μπορέσουμε νά συναντήσουμε τόν Νυμφίο πού ἔρχεται ὅλο λαχτάρα γιά νά μᾶς βάλει στήν βασιλεία Του, στήν σημερινή μέρα ἐπισημαίνεται καί ἕνας μεγάλος κίνδυνος.
Ὁ κίνδυνος ἀφορᾶ κυρίως ἐμᾶς τούς χριστιανούς πού μπορεῖ νά πάθουμε «πνευματική ἀκαρπία». Καί αὐτό τό δείχνει παραστατικά τό σημερινό γεγονός τῆς ξηρανθείσης ἀπό τόν Χριστό συκιᾶς «διά τήν ἀκαρπίαν».
Κινδυνεύουμε δηλαδή νά νιώσουμε ξαφνικά ὅτι βαδίζουμε σωστά πνευματικά, ὅτι ὁ λογισμός μας εἶναι σωστός, ὅτι δέν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό βοήθεια, ὅτι ὅλα τά πνευματικά τά κατέχουμε. Καί βέβαια, ἀν σκεφτόμαστε ἔτσι ἀλαζονικά καί ἐγωιστικά, εἶναι ἀναμενόμενη καί ἡ πνευματική μας ἀκαρπία, ἀφοῦ θά ἔχουμε ἀποκοπεῖ ἀπό τήν πηγή τῆς πνευματικότητας, πού εἶναι πάντα ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
Κανείς μας δέν πρέπει νά λειτουργεῖ αὐτόνομα, ὅσα χαρίσματα καί ἀν τοῦ ἔχει δώσει ὁ Χριστός. Οὔτε νά τά κρατάει γιά τόν ἑαυτό του. Γιατί τότε θά τά χάσει σίγουρα.
Στήν πρόσκληση τῆς σημερινῆς πρώτης ἡμέρας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος καλούμαστε νά ἀπαντήσουμε ἔχοντας τά πνευματικά μας μάτια ἀνοιχτά, ἔχοντας τήν καρδιά μας ἄδολη καί ἀπονήρευτη, μακριά ἀπό τά δικά μας ἐγωιστικά καί ναρκισιστικά κριτήρια. Παραμένοντας συνδεδεμένοι μέ τόν Νυμφίο Χριστό ἀς Τοῦ ψάλουμε μέ ἱκετευτικό τρόπο «Τόν Νυμφῶνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμήμενον, καί ἔνδυμα οὐκ ἔχω, ἵνα εἰσέλθω ἐν αὐτῶ· λάμπρυνόν μου τήν στολήν τῆς ψυχῆς, Φωτοδότα καί σῶσον με».
Καί Ἐκεῖνος εἶναι πάντα ἕτοιμος νά μᾶς ἀγκαλιάσει καί νά μᾶς πεῖ «εἴσελθε εἰς τήν χαρά τοῦ Κυρίου σου».
