Στην ημέρα που άλλαξε όλη η ζωή της οικογένειας της αναφέρθηκε η Φανή Χαλκιά. Η χρυσή Ολυμπιονίκης του 2004 προχώρησε σε μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση, περιγράφοντας με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες την περιπέτεια υγείας του συζύγου της, Λούη Καραμάνου, αλλά και τις επιπτώσεις που είχε αυτό το χτύπημα της μοίρας στα δικά τους παιδιά.
Μιλώντας στην εκπομπή «Μαμά-δες», ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της συνέντευξής της προβλήθηκε την Παρασκευή (19/6). Εκεί, η κ. Χαλκιά επέστρεψε στο γεγονός που άλλαξε τη ζωή τους. Στις 5 Νοεμβρίου 2023, ο Λούης Καραμάνος υπέστη ρήξη ανευρύσματος, έπειτα από μια έκρηξη που σημειώθηκε στο beach bar που διατηρεί στη Στούπα.
Από εκείνη τη μοιραία μέρα και έπειτα, ο σύζυγός της δίνει έναν αδιάκοπο αγώνα. Βρίσκεται πλέον σε κέντρο αποκατάστασης, προσπαθώντας επί δύο μισά χρόνια να επιστρέψει στην καθημερινότητά του. Η Φανή Χαλκιά δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της, αναγνωρίζοντας τη δυσκολία της κατάστασης, αλλά τονίζοντας τη δύναμη του συντρόφου της.
«Πέρα από το ότι είναι ο σύντροφός μου και είναι μία απώλεια προσωρινά πολύ σοβαρή, το σοβαρότερο όλων νομίζω είναι ότι το μεγαλύτερο “παλτό”, το “τρώει” ο Λούης, στη φάση που είναι. Προσπαθεί πάρα πολύ, γιατί είναι πολύ δυνατός, να κάνει ανάκτηση και να έρθει πάλι και να γίνουν όλα κάπως φυσιολογικά», σημείωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας την φράση που συνοψίζει την τραγωδία: «Μία ωραία μέρα έφυγε, είπε στα παιδιά “γεια, τα λέμε το απόγευμα” και λείπει 2,5 χρόνια, 3 παρά».
Παράλληλα με τον σωματικό αγώνα του πατέρα τους, η κ. Χαλκιά αποκάλυψε και τον αθέατο ψυχολογικό πόνο που βιώνουν τα παιδιά της. Η ξαφνική απουσία του Λούη από το σπίτι γέννησε στα παιδιά ένα συνεχές άγχος διαχωρισμού και έναν φόβο ότι η μητέρα τους θα εξαφανιζόταν με τον ίδιο τρόπο.
Όπως εξομολογήθηκε η ίδια, η ανασφάλεια ήταν κορυφαία τα πρώτα μισά χρόνια μετά το περιστατικό: «Καταλαβαίνεις ότι όποτε φεύγω την ανασφάλεια που ζούνε “τύπου θα γυρίσω πίσω;”. Αυτό ήταν πάρα πολύ έντονο στην αρχή. Δηλαδή, το πρώτο εξάμηνο νομίζω φρικάρανε τελείως με το που έβγαινα απ’ το σπίτι. Και μπορεί να με παίρνανε τηλέφωνο ή να βάζανε τη μαμά μου που ήτανε σπίτι να με πάρει».
Σήμερα, η κατάσταση έχει βελτιωθεί, ωστόσο η ουλή παραμένει. Όπως τόνισε η χρυσή Ολυμπιονίκης, τα παιδιά έχουν καταφέρει να διαχειριστούν το άγχος τους, αλλά ο φόβος δεν εκλείπει ποτέ εντελώς: «Είχαν μία ανασφάλεια τρομερή, την οποία σιγά σιγά κάπως κάνουν over. Νομίζω ότι ποτέ δεν φεύγει απ’ το μυαλό τους. Το “βγαίνω απ’ την πόρτα, λέω γεια, τα λέμε σε λίγο” και καταλαβαίνεις… Είναι τεράστιο σοκ. Το οποίο είναι βίωμά τους βέβαια».
