Η τελετή λήξης των Special Olympics δεν ήταν τόσο θεαματική όσο το κόστος της διοργάνωσης. Εβδομήντα εκατομμύρια ευρώ κόστισε το αθλητικό γεγονός, την ίδια στιγμή που, όπως αποκάλυψε η «δημοκρατία» (φύλλο 6ης Ιουλίου), ο προϋπολογισμός του κατασκηνωτικού τουρισμού για τα άτομα με ειδικές ανάγκες μειώνεται από 890.000 ευρώ σε 720.000 ευρώ.
Οι φορολογούμενοι χαρατσώνονται άγρια λόγω της επιδειξιομανίας ανερμάτιστων θεσμικών και εξωθεσμικών παραγόντων την ίδια στιγμή που το κράτος αφαιρεί από συνανθρώπους μας, που έχουν αληθινή ανάγκη, τα ψίχουλα για τις διακοπές τους.
Ολα αυτά φέρνουν στον νου το μεγάλο, ανεξιχνίαστο έγκλημα και όργιο σπατάλης της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Το ακριβοπληρωμένο στέγαστρο Καλατράβα του ΟΑΚΑ (που στάζει), η κοστολόγηση των ολυμπιακών εγκαταστάσεων, τα έξοδα «επικοινωνίας», οι οφειλές του κράτους στους εργολάβους, οι μη καταβληθείσες εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία και η «μαύρη, ανασφάλιστη εργασία» στα ολυμπιακά έργα, τα εργατικά ατυχήματα, η φαραωνικών διαστάσεων δαπάνη για την «Πολιτιστική Ολυμπιάδα» του Βαγγέλη Βενιζέλου – όλα τα σκιάζει η φοβέρα και τα σκεπάζει μια παράξενη ομερτά.
Η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν ήταν η «νέα μεγάλη ιδέα» των Ελλήνων, όπως είχε «προφητεύσει» σε συνέντευξή του ο Κώστας Λαλιώτης. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας ήταν η ευκαιρία για τη «νέα μεγάλη μπάζα» της οικονομικής ολιγαρχίας που απομύζησε κάθε διαθέσιμο πόρο της χώρας.
Δεν θα μπορέσει να σταθεί οποιοδήποτε σύστημα ή «θεσμός» δίχως να δοθεί λογαριασμός και να αποδοθεί δικαιοσύνη για αυτή την οικονομική κακουργία που διεπράχθη εναντίον του λαού και της πατρίδας. Οι πολιτικές δυνάμεις που σέβονται τον εαυτό τους οφείλουν να ανοίξουν τον φάκελο του 2004.
Ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν για τη Νέα Δημοκρατία.
