Εγραψε η εφημερίδα μας: «Περισσότερα από 3.300 ευρώ έχουν χαθεί από το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ελλήνων στα τέσσερα χρόνια της κρίσης και των Μνημονίων (2009-2012), ωστόσο το ίδιο διάστημα τα τρόφιμα και τα μη αλκοολούχα ποτά έχουν ακριβύνει μεσοσταθμικά κατά 5%, αφήνοντας έκθετο το αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης, που υποστηρίζει ότι η αποκλιμάκωση των τιμών από το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αποτελεί απτή πραγματικότητα!»
Τα στοιχεία στο άρθρο της «κυριακάτικης δημοκρατίας» είναι ακριβή. Οσα αναφέρονται στο ράλι των τιμών των καταναλωτικών αγαθών προέρχονται από την πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Ερευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ). Εκείνα που αφορούν την απώλεια εισοδήματος των πολιτών αντλήθηκαν από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ.
Οι αριθμοί μπορεί να μη λένε πάντα την αλήθεια, αλλά στην περίπτωση της αδικίας που γίνεται εις βάρος των Ελλήνων είναι… ειλικρινέστατοι. Οι μισθοί και οι συντάξεις πέφτουν κάθετα, ενώ οι τιμές των προϊόντων στέκονται στο… ύψος τους.
Σε αυτό συμφωνεί και η Εurostat! Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία δέχεται ότι «οι τιμές βασικών τροφίμων στην Ελλάδα πέρυσι ήταν κατά τέσσερις μονάδες υψηλότερες από τον μέσο όρο της Ε.Ε., 14 μονάδες σε σχέση με την Πορτογαλία και 11 μονάδες σε σχέση με την Ισπανία».
Η εύλογη απορία που δημιουργείται στους αναγνώστες είναι «γιατί να πληρώνει κάποιος μέσω της φορολογίας του τη λειτουργία του υπουργείου Ανάπτυξης και της Επιτροπής Ανταγωνισμού, όταν οι επιδόσεις τους είναι ανύπαρκτες». Σ’ αυτό δεν μπορεί να δοθεί πειστική απάντηση. Μόνο ευφάνταστες δικαιολογίες και μακροσκελείς αναλύσεις, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να γίνει το μαύρο άσπρο και τούμπαλιν.
Ωστόσο, άπαντες γνωρίζουν ότι μια δικαιολογία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επιτυχία και την εύρυθμη λειτουργία ενός φορέα.
Οι ποδοσφαιρικές ομάδες για να χαρακτηριστούν «μεγάλες» πρέπει να νικούν και όχι να καλύπτονται πίσω από λόγια για τις ήττες τους. Και στην πολιτική απαιτούνται αποτελέσματα. Οχι φληναφήματα και πολιτικάντικες αερολογίες αδαών «ειδημόνων»…
