Για τα αποτελέσματα στην κοινωνική συμπεριφορά, στις σχέσεις, οικογενειακές και προσωπικές, στα σχολεία, στην οδήγηση, στα γήπεδα δεν χρειάζεται κάποια αναφορά επιπλέον του αστυνομικού δελτίου καθημερινά, δυστυχώς…
Καταρχάς να δούμε τα στοιχεία πρόσφατων ερευνών για τα ποσοστά κατάθλιψης και ψυχικών ασθενειών στην Ελλάδα, τα οποία κατατάσσουν τη χώρα μας σε πολύ υψηλές θέσεις. Η πατρίδα μας καταλαμβάνει τη 2η θέση παγκοσμίως (2024)!
Συγκεκριμένα, το 7,4% του πληθυσμού πάσχει από χρόνια κατάθλιψη ενώ 1 στους 3 Ελληνες ενδέχεται να νοσήσει από αυτή στη διάρκεια της ζωής του, 3 στους 5 Ελληνες αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης και στρες, περίπου 10%-20% των ατόμων άνω των 65 εμφανίζουν συμπτώματά της, κατά τη Eurostat στην Ελλάδα ψυχικές ασθένειες, άγχος και κατάθλιψη αποτελούν τη δεύτερη αιτία αναπηρίας, ανησυχητική αύξηση των ποσοστών ψυχικών νοσημάτων εμφανίζεται και στους νέους.
Ως αποτέλεσμα έχουμε «πέσει» στα ψυχοφάρμακα κυριολεκτικά! Η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων στην Ελλάδα παρουσιάζει ραγδαία αύξηση, με τα αντικαταθλιπτικά να αυξάνονται κατά 248% μεταξύ 2000-2020, μία από τις υψηλότερες αυξήσεις στην Ευρώπη, και τα αγχολυτικά να πωλούνται σε ποσότητες που ξεπερνούν τα 10.000.000 χάπια μηνιαίως, σύμφωνα με στοιχεία έως το 2024! Με δεδομένα του ΟΟΣΑ, καταλαμβάνουμε τη 12η θέση μεταξύ 32 κρατών στην κατανάλωση αντικαταθλιπτικών. Ανησυχητική είναι η αύξηση της συνταγογράφησης τους σε νέους 15-29, ενώ υψηλή δαπάνη καταγράφεται και στους 30-44 ετών.
Αναπόφευκτα είναι τα αποτελέσματα στην εργασία. Με στοιχεία του 2025: το 44% των εργαζομένων αναφέρει αισθήματα μελαγχολίας από 40% το 2023, το 61% αισθάνεται κουρασμένο στην έναρξη της ημέρας από 53% το 2023, μόλις το 48% δηλώνει ότι μπορεί να διαχειριστεί το στρες, από 52% το 2023, μόνο το 21% πιστεύει ότι ο εργοδότης τους ενδιαφέρεται για την ψυχική τους ευεξία. Για τα αποτελέσματα στην κοινωνική συμπεριφορά, στις σχέσεις, οικογενειακές και προσωπικές, στα σχολεία, στην οδήγηση, στα γήπεδα δεν χρειάζεται κάποια αναφορά επιπλέον του αστυνομικού δελτίου καθημερινά, δυστυχώς…
Μάρτυρες της θλιβερής αυτής αποτύπωσης γινόμαστε όλοι, παντού και διαρκώς. Ακούγεται… τρελό (!), αλλά είναι απολύτως ακριβές. Ζούμε σε μία χώρα καθολικής, σοβαρής ψυχικής διαταραχής. Τα όρια ανάμεσα στα αίτια και τα αποτελέσματα που συνθέτουν αυτήν την κατάσταση είναι συχνά δυσδιάκριτα. Εδώ θα θέλαμε να σταθούμε σε κάποια ζεύγη του κακού που θεωρούμε κατεξοχήν υπεύθυνα. Πρώτο και χειρότερο, η εμμονή μας σε διχαστικά σχήματα εφ’ όλης της ύλης! Στην πολιτική ζουν ανάμεσά μας συμπολίτες που επιχειρηματολογούν και τοποθετούνται με βάση τον Εμφύλιο αλλά και τον εθνικό διχασμό!
Στον αθλητισμό υπάρχουν νέοι που σκότωσαν ή μπορεί να σκοτώσουν συνομήλικό τους φίλαθλο αντίπαλης ομάδας καταστρέφοντας πολλές ζωές μαζί με τη δική τους! Στην εκπαίδευση περάσαμε από ένα αναχρονιστικό, συχνά βίαιο σύστημα στην απόλυτη κατάλυση κάθε έννοιας πειθαρχίας. Στην οικογένεια από τον ασφυκτικό έλεγχο, τις τιμωρίες και τις αντιπαιδαγωγικές μεθόδους σ’ ένα ψευδεπίγραφο «ενδιαφέρον-προτεραιότητα» στα παιδιά που συνιστά κατ’ ουσίαν απουσία και αδιαφορία.
Στην κοινωνία από τη σεμνοτυφία και τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό σε συμπεριφορές και εμφανίσεις «χύμα στο κύμα». Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε δίχως κάποιες σαφείς, ελάχιστες συντεταγμένες που θα αφορούν, θα συμπεριλαμβάνουν και θα υποχρεώνουν όλους μας να τις σεβαστούμε. Εκτός αν έχουμε αποφασίσει να ολοκληρώσουμε και με πιστοποιητικό γιατρού τον εγκλεισμό στον οποίο εντρυφούμε.
