Η Γκίλφοϊλ φεύγει, τα έργα μένουν;

Τελικά, αντί να ξηλωθεί ο μυστήριος Αμερικανός πρέσβης στην Αγκυρα, ο Τομ Μπάρακ, ξηλώσανε τη Κίμπερλι… Η σημασία που δίνει ο Τραμπ στον Μητσοτάκη είναι καταφανώς αμελητέα, αφού πάμε πλέον για σχεδόν δύο χρόνια προεδρίας του στις ΗΠΑ και όχι μόνο δεν τον έχει συναντήσει, αλλά ούτε καν τηλέφωνο δεν τον έχει πάρει (ούτε στις 3 τα ξημερώματα ούτε στις 5 το απόγευμα ούτε καμία άλλη ώρα της ημέρας…). Ο λόγος γνωστός, ο Κ. Μητσοτάκης ανακατεύτηκε, ως μη όφειλε, και με τρόπο προκλητικό (και κουτό), στις εκλογές των ΗΠΑ, πήρε το μέρος του Μπάιντεν και της Χάρις, κι έτσι η Ελλάδα («μαγαζί γωνία», σε καταπληκτικό γεωστρατηγικό σημείο και υπερπολύτιμη για το δυτικό σύστημα άμυνας) πληρώνει τις επιλογές του μοιραίου αυτού ανθρώπου που λέγεται Κυριάκος Μητσοτάκης. Και -για δες σύμπτωση- αυτός ο Κυριάκος προωθεί τον άλλο Κυριάκο (Πιερρακάκη) για την επόμενη φάση της διαδοχής στην καρέκλα του αρχηγού. (Τι Κυριάκος, τι Κυριάκος…)

Το ζήτημα που ενδιαφέρει την Ελλάδα εν σχέσει με την υπόθεση Γκίλφοϊλ δεν είναι αν ήταν αρραβωνιασμένη με τον γιο του και τα υπόλοιπα κουτσομπολίστικα. Ενα καίριο ζήτημα από αυτά που μας ενδιαφέρουν είναι αν θα γίνει ο Κάθετος Αξονας για το αέριο, που θα ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη, ή θα μας αρπάξουν το έργο μέσα από τα χέρια μας οι Τούρκοι, ελέω Μπάρακ.

Επίσης, μας ενδιαφέρει αν θα υλοποιηθεί το (πολλές φορές εξαγγελθέν) στρατηγικό σχέδιο για την ανάπτυξη και την επέκταση του λιμανιού και των ναυπηγείων της Ελευσίνας. Μιλάμε για ένα project που έχει υποστήριξη από αμερικανική χρηματοδότηση (DFC). Θυμίζω ότι ακούγαμε συνέχεια για ένα λιμάνι που θα λειτουργούσε ως ενεργειακός και διαμετακομιστικός κόμβος, δηλαδή θα ήταν κέντρο logistics και μεταφοράς ενέργειας (υγροποιημένου φυσικού αερίου – LNG). Ομως έχει εξαγγελθεί και μια πολύ σημαντική αμυντική και εμπορική χρήση, δηλαδή θα μπορεί να εξυπηρετεί τόσο εμπορικά πλοία (bulk carriers, container ships) όσο και πολεμικά σκάφη, ενισχύοντας τη στρατηγική συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και της ναυπηγικής βιομηχανίας. Θυμίζω ότι έχει εξαγγελθεί και η δημιουργία εγκατάστασης για κατασκευή νοτιοκορεατικών υποβρυχίων στην Ελευσίνα: Στο επίκεντρο αυτής της συνεργασίας βρίσκονται ο νοτιοκορεατικός όμιλος Hanwha Ocean και μια συνολική επένδυση 1,35 δισ. ευρώ, με στόχο να μετατρέψει την Ελευσίνα στον μεγαλύτερο ναυπηγικό, βιομηχανικό και αμυντικό κόμβο της ανατολικής Μεσογείου. Στόχος είναι η χρήση προηγμένου εξοπλισμού που θα επιτρέπει τη ναυπήγηση και τη συντήρηση υποβρυχίων στην Ελευσίνα, και επίσης να δημιουργηθεί το πρώτο ελληνικής κατασκευής υποβρύχιο μέσα σε μία οκταετία ώστε να δουλέψουν 10.000 άνθρωποι! Ομως όποιον ρωτήσεις πλέον στην Ελευσίνα (είμαι συνέχεια εκεί και μιλάω με τον κόσμο) σου λέει ότι μάλλον το μεγάλο εμπορικό λιμάνι είναι στον αέρα…

Μήπως, τελικά, πρέπει να αφήσει την αφωνία και τις μπαρούφες η κυβέρνηση και να μας ενημερώσει τι θα γίνει με όλα αυτά τα σημαντικά τα οποία ενδιαφέρουν την Ελλάδα;