Παρακολουθώντας (και) το θέμα για την άρση προστασίας από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, δημιουργείται πραγματικά απορία για το για ποιον δουλεύουν τελικά οι άνθρωποι του οικονομικού επιτελείου. Εντυπωσιακή είναι η ευκολία με την οποία επιχειρούν να πείσουν ότι δήθεν, με τις αλλαγές που ετοιμάζουν, θα υποχρεώσουν αποκλειστικά και μόνο τους πλούσιους και τους έχοντες να πληρώσουν. Ο κ. Στουρνάρας, όμως, και οι συνοδοιπόροι του δεν λένε την αλήθεια. Και κυρίως δεν λένε την αλήθεια, όταν χρησιμοποιούν συνεχώς το επιχείρημα ότι λαμβάνουν αποφάσεις για να βγουν σπίτια στο σφυρί διότι σε διαφορετική περίπτωση θα καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα. Το ίδιο ακριβώς έλεγαν για να πείσουν τον κόσμο να βγάλει τα λεφτά από τα… σεντούκια και να τα βάλει στις τράπεζες, διότι (πάλι) θα κατέρρεαν. Μα οι ίδιοι οι άνθρωποι εδώ και μήνες δεν υποστηρίζουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ότι με τα μέτρα που πήραν και με τα 20 δισ. που έδωσαν στις τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίηση τις έσωσαν;
Πότε λένε αλήθεια και πότε ψέματα; Κινδυνεύουν οι τράπεζες ή όχι, τελικά; Και είναι δυνατόν αυτές οι απόψεις να εκφέρονται από τον αρμόδιο υπουργό Οικονομικών προκαλώντας νέα ανασφάλεια στην αγορά την πιο κρίσιμη στιγμή; Διότι, ποιος θα εμπιστευθεί τα χρήματά του στις τράπεζες, όταν κρέμονται συνεχώς από μια κλωστή;
Καλό θα είναι να σοβαρευτούν εκεί στην Καραγιώργη Σερβίας. Καταλαβαίνουμε ότι η τρόικα έχει βάλει στο στόχαστρο τα σπίτια των πολιτών. Γνωρίζουμε ότι πιέζει όπως πίεσε στο θέμα των δημοσίων υπαλλήλων και με τους εκβιασμούς της το κατάφερε. Το παραμύθι που παίζουν για άλλη μία φορά, λοιπόν, δεν γίνεται πιστευτό. Η αλήθεια είναι ότι με τον νόμο που ισχύει προστατεύονται τα σπίτια που είναι πρώτη κατοικία και έχουν αντικειμενική αξία έως 200.000 ευρώ. Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί οι πλούσιοι που μένουν σε τέτοια σπίτια; Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν όταν τα λένε αυτά; Γι΄ αυτό, επαναλαμβάνουμε, ας σοβαρευτούν…
