Οσοι έχουμε την «αγαθή τύχη» να συναλλασσόμαστε με το Ελληνικό Δημόσιο μπορούμε άμεσα και εύκολα να υποδείξουμε ποιες διαδικασίες είναι χρονοβόρες, ψυχοφθόρες και περιττές: Το γνήσιο της υπογραφής, όταν ο πολίτης έχει μαζί του δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Το μπλε χαρτάκι για να πληρώσεις κάποιο μικρό ποσό στην εφορία και να στηθείς εκ νέου στην ουρά του ταμείου. Η ουρά στο πρωτόκολλο, όταν έχεις ήδη ολοκληρώσει τη συναλλαγή σου με την υπηρεσία ή το ασφαλιστικό ταμείο. Η ουρά στα διατρητικά μηχανήματα των ΔΟΥ για να… τρυπήσεις βιβλία. Το κράτος μας αφαιρεί πολύτιμες εργατοώρες από τους φορολογουμένους για να προμηθευτούν «επίσημες τρύπες»! Το να κάνεις τον κούριερ μεταξύ υπηρεσιών, όταν η μία ζητάει από εσένα να της προσκομίσεις βεβαίωση από μια άλλη – όταν όλες θα έπρεπε να είναι διασυνδεδεμένες ηλεκτρονικά για να μην επιφορτίζουν τον πολίτη με υποχρεώσεις που δεν έχει!
Οι Ελληνες έχουν πληρώσει και μια και δυο και τρεις φορές την «ηλεκτρονική διακυβέρνηση» και ακόμα αντιμετωπίζουν χαρτούρα, ουρές και το ένα γκισέ έπειτα από το άλλο. Τα χρήματα, οι ημέρες και η ενεργητικότητά μας χάνονται μέσα στον πίθο των Δαναΐδων, της αχρηστίας των κρατικών λειτουργών.
Η εφημερίδα μας έγραψε χθες για τον υπουργό της -κατ’ ευφημισμόν- Ανάπτυξης, ο οποίος ανακάλυψε όψιμα τον Μολώχ της γραφειοκρατίας και διά τούτο επιθυμεί να προσλάβει και ιδιώτες συμβούλους για να την… πατάξει.
Ο ομιλητικός αλλά αποδεδειγμένα άπραγος υπουργός, με τις επίσημες δηλώσεις του, ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι ουδέν έχει γίνει μέχρι σήμερα για την αντιμετώπιση του ζητήματος που ταλανίζει τους σκληρά φορολογούμενους Ελληνες. Εξαγγέλλει δράσεις. Υπόσχεται έξοδα για… συμβουλές, την ίδια στιγμή που θα μπορούσε να τα μάθει όλα αν έκανε τον κόπο να ρωτήσει τους πολίτες. Εκείνοι θα μπορούσαν να υποδείξουν τι και πώς πρέπει να γίνει για να μη νιώθουν ότι το κράτος τούς εκδικείται απλά επειδή… υπάρχουν.
Το κρυφτούλι με τη γραφειοκρατία είναι ασόβαρη πολιτική.
