Η οικονομική ύφεση, η ανέχεια, η ανεργία, η μετανάστευση του εργατικού δυναμικού και ο ασφυκτικός έλεγχος που ασκούν οι δανειστές στην πατρίδα μας δεν έχουν παρά αρνητικές συνέπειες για τις τωρινές και τις ερχόμενες γενεές.
Κάθε πολίτης μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει βιώσει, σε υλικό επίπεδο, τα περισσότερα από τα δεινά της κρίσης.
Ομως, ένα απ’ όλα -και ίσως το πιο επικίνδυνο- είναι η νομιμοποίηση και η ιδεολογικοποίηση του ραγιαδισμού και η περιβολή του δωσιλογισμού με τον μανδύα της… αναγκαιότητας – κάτι που έχει επισημανθεί επανειλημμένως από την εφημερίδα μας.
Τα απότοκα αυτής της βουβής λαίλαπας, δηλαδή του εμποτισμού των νοών των Ελλήνων με το δηλητήριο της εθελοδουλείας, έχουν γίνει ορατά στην -κατ’ όνομα- «ελίτ». Ακριβώς από εκεί που θα έπρεπε να εκπέμπεται σταθερά και με ένταση το μήνυμα της ανάγκης για εθνική ανεξαρτησία, προβάλλεται το «δίκαιο» του δανειστή ως υπέρτατος νόμος της πατρίδας.
Σαν να μην έφτανε αυτό, οι επικεφαλής των πιστωτών επεκτείνουν την κυριαρχία τους και στην Ιστορία! Ενώ η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών θεωρεί ότι η επιθυμία των Γερμανών και των συνεργατών τους αφορά μόνο τον έλεγχο του παρόντος και του μέλλοντος της Ελλάδος, μια από τις βασικές τους μέριμνες είναι η απάλειψη κεφαλαίων από το… παρελθόν.
Η περίοδος της Κατοχής, οι εκτελέσεις, τα ολοκαυτώματα, οι βασανισμοί, οι πολεμικές επανορθώσεις, το αναγκαστικό δάνειο είναι θέματα των οποίων η υπενθύμιση ενοχλεί τη Γερμανία και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τα «διαγράψει» από τη συλλογική μνήμη των Ελλήνων.
Σε αρκετά σημεία, τα έχουν καταφέρει. Μεμονωμένοι πολιτικοί αλλά και ολόκληροι κομματικοί μηχανισμοί έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους στην επιχείρηση της εθνικής λοβοτομής που θέλουν να κάνουν οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κύκλοι στους Ελληνες.
Η μοναδική ενδεικνυόμενη λύση για τον λαό μας είναι η συντήρηση της φλόγας της μνήμης και η πολιτική απομόνωση των προσώπων που λειτουργούν ως υπάλληλοι του γραφείου τύπου της καγκελαρίας.
