Τηλεφωνική ξενοκρατία

Ανά περίπου είκοσι χρόνια οι Αμερικανοί παρεμβαίνουν στρατηγικά στα ελληνικά πράγματα χρησιμοποιώντας μόνο μία τηλεφωνική συσκευή. Το 1996 ο Μπιλ Κλίντον, επειδή γνώριζε καλά τα μηδενικά αποθέματα πατριωτισμού, θάρρους και αξιοπρέπειας που είχαν ο Κώστας Σημίτης και η κυβέρνησή του, σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου και υπαγόρευσε την ιταμή υποχώρηση των Ιμίων.

Η κυβέρνηση Σημίτη διέπραξε προδοσία υποστέλλοντας τη σημαία από εθνικό έδαφος, αποσύροντας τις Ενοπλες Δυνάμεις που το προστάτευαν και κουκουλώνοντας με άθλιο τρόπο τη δολοφονία των τριών ηρώων αξιωματικών μας από τους Τούρκους. Για να τα κάνει όλα αυτά, αρκούσε ένα τηλεφώνημα από τον Κλίντον.

Η Ιστορία, η οποία επιμένει να σαρκάζει και να επαναλαμβάνεται, το 2015 μάς απέδειξε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει. Η ξενοκρατία μένει ίδια και απαράλλαχτη και η εθνική κυριαρχία καθώς και ο σεβασμός στη λαϊκή βούληση μπορεί να υπάρχουν – αρκεί να μην ενοχλούνται οι ξένοι και να μην τηλεφωνήσει ο Κλίντον.

Η «δημοκρατία» έγραψε σχετικά ότι «τα WikiLeaks προκάλεσαν σεισμό με την αποκάλυψη e-mail από το οποίο προκύπτει ότι ο Ομπάμα ζήτησε από τον Μπιλ Κλίντον να τηλεφωνήσει στον Αλέξη Τσίπρα και να τον πείσει να αποδεχτεί τη συμφωνία με τους δανειστές για το τρίτο Μνημόνιο, το οποίο -τουλάχιστον τότε- παρουσιαζόταν σαν σωτήρια για την Ελλάδα…»

Ολες οι κορόνες, οι λεκτικοί λεονταρισμοί, οι διαρροές για «ηρωικές στάσεις» και -πάνω απ’ όλα- όλες οι ψήφοι των Ελλήνων στο δημοψήφισμα που βροντοφώναξαν «Οχι στην υποτέλεια» ρίχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων επειδή τηλεφώνησε ένας πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ.

Εχοντας αυτά κατά νου, μπορεί οποιοσδήποτε πολίτης να χαρακτηρίσει το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ολοκληρώνει τις εργασίες του σήμερα, ένα άνευ ουσίας, θλιβερό φεστιβάλ αυταπάτης. Το ανάστημα που κόμπαζαν ότι έχουν ορισμένοι χαμήλωσε μπροστά στη θέα της… καρέκλας και των προνομίων της.

Η ξενοκρατία στην πατρίδα μας δεν είναι εξαίρεση αλλά διαρκής και μόνιμη συνθήκη υπό την οποία έχουν ζήσει -κακήν κακώς- πολλές γενεές Ελλήνων. Οι προσπάθειες που έχουν γίνει για να ανακτηθεί το αυτεξούσιον ήταν από τη μια επιβεβλημένες αλλά ταυτόχρονα σπασμωδικές και άνευ προοπτικών επιτυχίας.

Αν είναι ακριβή και αληθή όσα αφηγήθηκε σε δημοσιογράφους ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο Αλέξης Τσίπρας καλώς επιδίωξε να έχει ένα «σχέδιο Β» για τη χώρα και απευθύνθηκε στον Βλαντιμίρ Πούτιν για το ζήτημα της εκτύπωσης του νέου νομίσματος.

Ομως, ακόμα κι αυτό το αυτονόητο (να έχει η χώρα μας εναλλακτική λύση) προσκρούει στην πρόδηλη ακαταλληλότητα και εν πολλοίς γελοιότητα του (τότε) υπουργού Οικονομικών Βαρουφάκη.
Κωμικοτραγικές καταστάσεις…