Η αποχαιρετιστήρια επιστολή του κ. Τζον Κίτμερ, του απερχόμενου πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα, είναι ένα από τα σημαντικότερα κείμενα που έχουν γραφτεί από ξένο υπήκοο για την πατρίδα μας, τον πολιτισμό του έθνους μας και τον λαό μας.
Δεν είναι μόνο η πηγαία αγάπη, ο ζωογόνος και μουσηγέτης έρωτας που νιώθει για την Ελλάδα ο κ. Κίτμερ που αναδεικνύουν αυτήν την επιστολή σε αξιομνημόνευτο κείμενο, αλλά και η διεισδυτικότητα της ματιάς και το βάθος της παιδείας του ανδρός που του επέτρεψαν να συλλάβει τη διαχρονία του πολιτισμού μας.
Ο κ. Κίτμερ έχει κατανοήσει τον Ελληνισμό τόσο καλά, ώστε άνετα θα μπορούσε να τον διδάξει σε αρκετούς ελληνόφωνους πολιτικούς που περιφρονούν τη λέξη «Ελληνισμός», αγνοώντας ταυτόχρονα και το περιεχόμενό της.
Μία από τις πιο οξυδερκείς παρατηρήσεις του απερχόμενου Βρετανού πρέσβη στην επιστολή του είναι η ακόλουθη: «Αυτά τα πρώτα χρόνια των ταξιδιών μου εδώ, κάθε Ελληνας που συναντούσα φαινόταν ότι ήταν ο κομιστής και η ενσωμάτωση κάποιου μυστηριώδους, κάποιου απόκρυφου και, όμως, απλού νοήματος, στο οποίο εσείς οι Ελληνες είχατε πρόσβαση και το οποίο εμείς οι δυτικοί είχαμε ξεχάσει.
Καθώς μάθαινα να προσαρμόζω τα αρχαία μου στη σύγχρονη εποχή, κάθε βραδύγλωσση κουβέντα που είχα ήταν σαν να τραβούσε μαλακά το νήμα της αρχαιότητας από τους αιώνες στον σύγχρονο κόσμο.
Οσο περισσότερο μάθαινα για τη γλώσσα σας, τα έθιμά σας, τη θρησκεία σας, την Ιστορία σας, τη λογοτεχνία σας και τον πολιτισμό σας τόσο περισσότερο σας αγαπούσα».
Η ματιά του πάνω στη γη και στον λαό μας διατρέχει τον χρόνο, τον τόπο, τους ανθρώπους, διακρίνοντας και μια άυλη κληρονομιά «απόκρυφου και όμως απλού νοήματος», στο οποίο οι Ελληνες έχουν πρόσβαση και οι δυτικοί φαίνεται ότι έχουν λησμονήσει.
Ο κ. Κίτμερ είναι φίλος της Ελλάδας και από φίλους συνήθως ακούει κάποιος την αλήθεια. Ο,τι αξίζει να αγαπήσει και να υπηρετήσει κάποιος στη ζωή του είναι εδώ. Είναι η Ελλάδα!
