Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι το επίπεδο του πολιτικού βίου είναι υψηλό. Τα αποτελέσματα των πράξεων και οι συνέπειες των λόγων των εκλεγμένων εκπροσώπων του λαού και των επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας αποδεικνύουν το τέλμα στο οποίο βρίσκεται η πολιτική διαδικασία στην πατρίδα μας.
Από καιρού εις καιρόν, όποτε σημειώνεται ακραία ένταση και επιδεικνύονται συμπεριφορές ανάρμοστες για το πολίτευμα και ανάξιες της πατρίδας, γίνεται η διαπίστωση ότι «χειρότερα δεν γίνεται». Δεν περνά πολύς χρόνος από κάθε διαπραχθείσα αθλιότητα για να γίνει σαφές ότι μόνο χειρότερα μπορεί να γίνεται.
Τα ήθη στα υπουργεία και εντός Βουλής ακολουθούν τον νόμο της βαρύτητας. Εχουν αφεθεί ελεύθερα και πέφτουν ολοταχώς προς τα κάτω. Ελκονται από το βαρυτικό πεδίο της παρακμής, η οποία έχει «αγκαλιάσει» ολόκληρο το κράτος.
Ενα από τα πιο αποκρουστικά παραδείγματα της ισχύος των προαναφερθέντων είναι ο καβγάς του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη με τον βουλευτή της Ν.Δ. Αδωνι Γεωργιάδη. Στη συζήτηση για τη χορήγηση της εφάπαξ παροχής στους συνταξιούχους ο κ. Πολάκης και ο κ. Γεωργιάδης επιδόθηκαν σε έναν άνευ προηγουμένου αγώνα ανταλλαγής ύβρεων, οι οποίες δεν χρειάζεται να επαναληφθούν. Δυστυχώς, τους διάβασε στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο και τους παρακολούθησε στην τηλεόραση ολόκληρη η Ελλάδα. Μάλιστα, στα θεωρεία της Βουλής, την ώρα που διασύρονταν το πολίτευμα και η κοινοβουλευτική διαδικασία, βρίσκονταν μαθητές – γεγονός που δεν στάθηκε αρκετό για να αποθαρρύνει τους ασχημονούντες πολιτικούς να συνεχίσουν την εκτόξευση ύβρεων.
Αυτό που αξίζει να σημειωθεί με αφορμή το επεισόδιο Πολάκη – Γεωργιάδη είναι η επιλεκτική εφαρμογή των κανονισμών της Βουλής από το προεδρείο, που θυμάται τα προβλεπόμενα μόνο όταν εμπλέκεται στην ένταση το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Δεν είναι λίγες οι φορές που γι’ αυτόν τον λόγο έχει κληθεί να παρέμβει ο φρούραρχος, έχει διακοπεί η συνεδρίαση και έχουν γίνει όλα όσα επιβάλλει ο κανονισμός.
Ομως για τα άλλα κόμματα υπάρχει το ελεύθερο να κάνουν και να λένε ό,τι θέλουν.
Ντροπή!
