Αγραμματοσύνη, μειωμένος πατριωτισμός, οικονομικά συμφέροντα, εκπλήρωση ανθελληνικών σχεδιασμών και ένα κακοχωνεμένο και αποκομμένο από το πλήρες νόημά του χωρίο του Ισοκράτη για τους «της παιδεύσεως της ημετέρας μετέχοντες». Αυτά ήταν τα υλικά της δηλητηριώδους συνταγής που χρησιμοποίησαν ορισμένοι για να διαλύσουν το ελληνικό έθνος.
Στόχοι τους ήταν η αλλοίωση της ομοιογένειας του πληθυσμού, η κάμψη του φρονήματος, η καλλιέργεια πνεύματος απάτριδος κοσμοπολιτισμού, ο ψυχολογικός και ο υλικός αφοπλισμός του λαού μας, με τελικό στόχο την επιστροφή στην προ του 1821 κατάσταση. Σκλάβους μάς θέλουν, εξαρτημένους και ανήμπορους, ραγιάδες με σκυμμένο το κεφάλι να ικετεύουμε!
Ενα από τα εργαλεία που χρησιμοποίησαν πολύ για την επίτευξη των επιδιώξεών τους ήταν ο «απεμπλουτισμός» της έννοιας της ελληνικότητας, ώστε να απονέμεται αφειδώς η ιθαγένεια και να πολιτογραφούνται άσχετοι με την Ελλάδα πληθυσμοί.
Διά της πολυετούς (και χρυσοπληρωμένης) προπαγάνδας έπεισαν τμήμα της κοινωνίας ότι το να γίνει κάποιος Ελληνας είναι κάτι απλό, εύκολο, μια τεχνική λεπτομέρεια που δεν έχει δα και τόση μεγάλη αξία. Αρκούν κάποια χρόνια στην υποχρεωτική εκπαίδευση και μια γραφειοκρατική διαδικασία.
Κι όλα αυτά καταρρίφθηκαν με μια χειρονομία: Το σήμα του αλβανικού αετού που έκαναν (τυπικά Ελληνες, αλλά ουσιαστικά Αλβανοί) οπλίτες σε κέντρο εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεών μας. Η «δημοκρατία» ανέδειξε το θέμα και έγραψε μεταξύ άλλων: «Χαιρετισμός-πρόκληση από επτά στρατιώτες αλβανικής καταγωγής στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου. Οι επτά σχημάτισαν με τα χέρια τους τον “αλβανικό αετό”, σύμβολο που έχει ταυτιστεί με αλυτρωτικές επιδιώξεις σε βάρος της Ελλάδας, και φωτογραφήθηκαν εντός της μονάδας. Αμέσως σήμανε συναγερμός στο ΓΕΣ, καθώς η φωτογραφία αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εντοπίστηκαν οι στρατιώτες και βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με πειθαρχικές ποινές».
Το σύστημα των αυτοματοποιημένων ελληνοποιήσεων έφερε τα ελληνικά όπλα στα χέρια προσώπων που μπορούν να τα στρέψουν εναντίον μας. Ο κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια και την επιβίωση του κράτους επιβάλλει ακαριαία αλλαγή στάσης σε αυτόν τον τομέα.
