Είναι ακόμα εξοργιστικό. Παρόλο που έχουμε παρακολουθήσει αυτό το σκηνικό δεκάδες, εκατοντάδες φορές από την ημέρα που συνετελέσθη η προδοσία της υπαγωγής στο Μνημόνιο, η εικόνα των δοσιλόγων που εκθειάζουν τους δημίους της πατρίδας και του λαού προκαλεί οργή, αγανάκτηση.
Οι ίδιοι άνθρωποι (με αρκετές… προσθήκες στις τάξεις τους) δεν έχουν σταματήσει ούτε λεπτό να παραβιάζουν την κοινή λογική και να αρνούνται τα αυταπόδεικτα σε οποιοδήποτε ΜΜΕ ή δημόσιο βήμα τους παραχωρείται. Παρακολουθούν τη χώρα να διαλύεται κι εκείνοι αφενός μιλούν για «σωτηρία» και αφετέρου χρησιμοποιούν ένα από τα πιο «πολυφορεμένα» σοφίσματα. Ισχυρίζονται ότι αν δεν είχαμε υποστεί όλη την καταστροφή που έχουμε βιώσει θα βρισκόμασταν σε ακόμα χειρότερη θέση. Κι όμως, η πραγματικότητα βοά! Η φωνή της είναι τόσο δυνατή, που κανείς δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι δεν άκουσε, δεν ένιωσε, δεν αντιλήφθηκε όσα λέει.
Εγραφε η «δημοκρατία» στο πρωτοσέλιδο θέμα της: «Εκρηξη φτώχειας με διαταγή Μέρκελ – Σόιμπλε. Ιδού η συνταγή της απόλυτης καταστροφής που ακολουθεί η χώρα από το 2010. Συγκλονιστικά στοιχεία από τη ΓΣΕΕ! Ενας στους τρεις Ελληνες στα όρια εξαθλίωσης, καλπάζει η ανεργία με 29,6% (και όχι με 22,6%, όπως λέει η ΕΛ.ΣΤΑΤ.), οι μισοί ιδιωτικοί υπάλληλοι παίρνουν κάτω από 800 ευρώ. Σε καλύτερη μοίρα όσοι δουλεύουν στο Δημόσιο. Με προσφορές, κουπόνια και δωροεπιταγές ψωνίζουν εννέα στους δέκα καταναλωτές».
Στην ίδια σελίδα όπου παρατίθετο το ρεπορτάζ για την έκρηξη φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού αναφερόταν και το εντυπωσιακά δυσοίωνο στατιστικό: «Βροχή από λουκέτα στο πρώτο δίμηνο του ’17. Κατεβάζουν ρολά 100 εταιρίες την ημέρα». Αυτά αποφεύγουν να τα σχολιάσουν οι «ψύχραιμοι», ελληνόφωνοι βαστάζοι των οικονομικών εργαλείων βασανισμού της πατρίδας και του λαού μας, που, διαταραγμένες προσωπικότητες, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, δοκιμάζουν τη λειτουργία τους στις σάρκες της ελληνικής κοινωνίας.
Πολύ κακά τα ψέματα και ακόμα χειρότεροι όσοι ζουν με αυτά και από αυτά: Δεν είναι θεραπεία, αλλά δολοφονία. Το Μνημόνιο σκοτώνει την Ελλάδα. Ζητείται τρόπος διαφυγής από το αδιέξοδο.
