Τρομοκράτες δηλητηριάζουν αναψυκτικά και τρόφιμα, και απειλούν να τα τοποθετήσουν σε ράφια σούπερ μάρκετ. Η μισανθρωπία καλύπτεται πίσω από έναν φερετζέ «ιδεολογίας» και η κλίση προς το έγκλημα βαφτίζεται «επανάσταση». Οι ευφημισμοί, όμως, δεν αλλάζουν ούτε τα γεγονότα ούτε την ιστορία ούτε την πραγματικότητα.
Εκείνοι που φωνάζουν πολύ, απειλούν θανάσιμα και δεν ανέχονται τίποτε που να βρίσκεται εκτός του φάσματος των ψυχολογικών διαταραχών τους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μιας ειρηνικής και γαλήνιας ζωής, δεν επιθυμούν να εργαστούν, ρέπουν προς το έγκλημα και ντρέπονται να το παραδεχτούν ανοιχτά. Γι’ αυτό πλημμυρίζουν τα ΜΜΕ με αναρίθμητες, μακροσκελείς και ακατανόητες ασυναρτησίες, που νομίζουν οι ίδιοι ότι είναι… μανιφέστα.
Για την κατάντια τους ευθύνονται οι ίδιοι, όπως όλοι οι ενήλικοι έχουν ευθύνη για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους. Για την ανοχή στη δράση τους, όμως, ευθύνεται το κράτος και οι μηχανισμοί παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας. Οι Αρχές γνωρίζουν ποιοι δραστηριοποιούνται σ’ αυτό το κοινωνικό περιθώριο. Ξέρουν καλά ποια είναι τα λημέρια τους (καταλήψεις και χώροι που ανήκουν σε πανεπιστημιακά ιδρύματα). Οι Αρχές είναι ενήμερες για τις διασυνδέσεις, τη χρηματοδότηση και τον τρόπο δράσης τους. Ομως, η πολιτική τάξη και η «πνευματική ελίτ» δεν επιθυμούν η Ελλάδα να ξεφορτωθεί αυτό τον βραχνά. Τα συμφέροντα είναι μεγάλα και το μαύρο χρήμα που κινείται σ’ αυτόν τον γκρίζο κόσμο είναι πολύ.
Ακόμα και στο πρόσφατο χτύπημα με την έγχυση υδροχλωρικού οξέως σε συγκεκριμένα προϊόντα δεν είναι λίγοι εκείνοι που σκέφτηκαν ή υποπτεύτηκαν εκτέλεση «συμβολαίου» στα πλαίσια επιχειρηματικού πολέμου, και όχι έναν δολοφονικό, ανόητο «ακτιβισμό».
Σε κάθε περίπτωση, για ό,τι και αν συμβεί, απόλυτα υπεύθυνη είναι η πολιτική τάξη που ανέχεται τη δράση αυτών των σκοτεινών κυκλωμάτων. Ενώ διαθέτει και την πληροφόρηση, και την τεχνογνωσία, και το νομικό οπλοστάσιο να καταστείλει αυτού του είδους την εγκληματικότητα, δεν το πράττει και θέτει τις ζωές των πολιτών σε κίνδυνο.
