Σαν βγεις στον πηγαιμό για τη Σανγκάη μη θυμηθείς τον γαλλικό τον Μάη. Θυμίσου την Αγκέλα, πάρ’ τα λεφτά και έλα
Η φράση του τίτλου είναι μια εκ των «πολεμικών» ιαχών του θρυλικού ραδιοπειρατή Μάριου Μπλάκμαν (άλλο ένα μότο του, λίαν γνωστότερο, είναι το «κυρίίίίίίίεεεεεες μουουουουου»). Ο Μάριος, άνθρωπος πηγαίος άρα ισορροπημένος και διά τούτο ακριβής εις τας προβλέψεις του, σε ανύποπτο χρόνο είχε συλλάβει εις τους αιθέρες των ερτζιανών την εικόνα του Αλέξη Τσίπρα να επισκέπτεται το Πεκίνο με αμφίεση βαριεστημένου οικογενειάρχου που πάει σε βάφτιση στη Λούτσα ντάλα μεσημέρι. Εχει κεφάλι καζάνι από το Euro και τις μπίρες, δεν πρόλαβε να πιει καφέ, έχει βάλει ό,τι να ‘ναι επειδή αντιπαθεί τα σόγια που θα δει και σκέφτεται με φρίκη τα μπούρου μπούρου, τις ερωτήσεις και τα «τι κάνετε;», «μεγάλωσε ο Δημητράκης», «καιρό έχουμε να σας δούμε» και το «πάχυνες, βρε, ή μου φαίνεται;».
Ο Κοτζιάς, υπουργός Εξωτερικών οπίσω του, δεν θυμίζει τόσο υπουργό Εξωτερικών, όσο τον θείο τον Νώντα που έμεινε 10 χρόνια στην Αμερική κι αντί να φέρει κάνα φράγκο μαζί του, έφερε μόνο κακογουστιά.
Παντελόνι με πατζάκια πάνω απ’ τον αστράγαλο! Αν ο Κοτζιάς δεν παρεξήγησε την παντελονιά για τεριλέν βερμούδα, τότε τα πατζάκια είναι ανάρμοστα κοντά – σαν τις κοντούλες λεμονιές και τις πετσοκομμένες συντάξεις της αναπλαισιωμένης Αριστεράς. Η μπλούζα πάνω του… γράφει, που λένε και οι μόδιστροι. Τι γράφει; «Με πήρε από πανέρι ή τουλάχιστον έτσι δείχνω».
Ο υπουργός Οικονομίας, που ακολουθεί κατά πόδας τον Κοτζιά, είναι σταθερή αξία. Εχει ακριβώς το λουκ του ιδιοκτήτου γραφείου «κοινωνικών εξυπηρετήσεων», έτοιμου να «τακτοποιήσει» τον αλησμόνητο και αξιομακάριστο πελάτη του. Ξερακιανός, με το μακάβρια διάπλατο χαμόγελό του και τα χέρια άτονα ριγμένα στο πλάι να παραπέμπουν σε βάδισμα που έχουν αγαπήσει όλοι οι οπαδοί των ταινιών θρίλερ και αναγνώστες ιστοριών τρόμου και μυστηρίου. Το φαρδύ σακάκι με το λευκό πουκάμισο είναι το Α και το Ω στον ενδυματολογικό κώδικα όλων των… κούριερ του Θεού. Το φτυάρι τού λείπει, αλλά αυτό μάλλον το ξέχασε στο υπουργείο.
Μια οπτασία, όλοι τους!
Παναγιώτης Λιάκος
