Οι ουρανοί πλουτίζουν με Ελληνες που πολέμησαν υπέρ βωμών, εστιών και αθάνατων ιδεών
Ο Ιωάννης Σχοινάς, ο εκδότης του οίκου Νέα Θέσις και ιδρυτικό μέλος του εθνικιστικού κόμματος ΕΝΕΚ, πέθανε το βράδυ της Πέμπτης. Πάλεψε τον καρκίνο. Ηττήθηκε. Στις ώρες που η αρρώστια σφυροκοπούσε με πόνους το κορμί του διόρθωνε χειρόγραφα. Γνώριζε γαρ ότι μόνο το έργο μένει πίσω, καθώς και τα παιδιά που κάποιος μπορεί να έχει κάνει. Γι’ αυτό επέμενε μέχρι τέλους να εργάζεται πυρετωδώς για την παραγωγή ελληνοκεντρικών βιβλίων. Στις 21 Μαΐου, στέλνοντας μήνυμα προς όλους ότι ήξερε τι ερχόταν, ανάρτησε στον λογαριασμό του στο facebook ένα απόσπασμα από το «Σταμάτημα» του Ιωνος Δραγούμη, τα άπαντα του οποίου κυκλοφορούν από τη Νέα Θέση:
«Ενα απομένει για μένα· όσος καιρός μου μένεται ακόμα να ζήσω θα τον περάσω πέρα από λύπες και χαρές, χωρίς να καρτερώ αγάπη ή τρυφερότητα από κανένα και γυρεύοντας τη γνώση. Ο,τι μου συμβαίνει κάθε μέρα με κάνει και γίνομαι σκληρότερος και πιο ατάραχος και βλέπω καθαρώτερα το σκοπό μου. Αν αφήσω τίποτε στους κατοπινούς ανθρώπους, θα είναι πνευματικό. Αλλη αθανασία ψυχής δεν υπάρχει παρά τα παιδιά, είτε πραγματικά, από σάρκα και κόκαλα, είτε πνευματικά, από ιδέες».
Ηταν ήρωας σε καιρό ειρήνης. Το «έγκλημά» του να είναι Ελληνας (με όλη τη σημασία της λέξεως) το πλήρωσε με τουλάχιστον 23 εμπρηστικές επιθέσεις στο βιβλιοπωλείο του. Καθεμία την αντιμετώπιζε νιτσεϊκά. Με αρχαϊκή σκληρότητα και ψυχραιμία, απλά συνέχιζε.
Είσαι ήρωας αν σου καίνε την επαγγελματική έδρα σου (με την ανοχή των πολιτικών δυνάμεων) κάθε τρεις και λίγο κι εσύ επιμένεις να βομβαρδίζεις τα σκότη της άγνοιας και του ανθελληνισμού με βιβλία.
Ηταν εύκολο να γίνεις φίλος μαζί του. Αν σ’ άκουγε να μιλάς υπέρ της χώρας, σε δεχόταν λες και σε ήξερε καιρό. Ηταν και δικός μου φίλος μου και συναγωνιστής στον υπέρ Ελλάδος αγώνα. Νιώθω τυχερός και υπερήφανος που τον γνώρισα. Θα τον θυμάμαι με αγάπη. Το παράδειγμά του θα καθοδηγεί τα βήματα των σκεπτόμενων πατριωτών. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Παναγιώτης Λιάκος
