Ο Δημήτρης Κολλάτος είναι ένας από τους ελάχιστους Ελληνες δημιουργούς που αξίζει αμφότερους τους τίτλους: και Ελληνας και δημιουργός
«Αλέξανδρος και Αϊσέ». Είναι μια ταινία του Κολλάτου στην οποία, μεταξύ άλλων, διδάσκουν ηθοποιία οι Σπύρος Φωκάς, Κώστας Χατζηχρήστος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Λυκούργος Καλλέργης, Γιώργος Μούτσιος.
Σ’ αυτή την κραυγή, που ντύθηκε με εικόνα και ήχο, πρωταγωνιστεί η Θράκη, την οποία η Τουρκία και οι εντός των τειχών συνεργάτες της θέλουν να γίνει το επόμενο Κοσσυφοπέδιο. Η κυριολεκτική και μεταφορική λειψανδρία, η ενδοτικότητα των πολιτικών, η προδοσία, το νονιλίκι που πουλά το τουρκικό προξενείο, οι αγώνες των λιγοστών γενναίων Ελλήνων και -πάνω απ’ όλα- ο έρωτας συνθέτουν μια πλοκή τόσο απτή, πιθανή και οικεία, που σε υποχρεώνουν να εικάσεις ότι πρόκειται για ντοκιμαντέρ.
Ο Δημήτρης Κολλάτος τόλμησε και γύρισε αυτή την ταινία στην περίοδο του κολοφώνα της αναίτιας δόξας της εκσυγχρονιστικής σύναξης των Ιμίων, του Χρηματιστηρίου, της υπόθεσης Οτσαλάν και όλων όσων κάνουν την Ελλάδα να ντρέπεται.
Η ταινία «Αλέξανδρος και Αϊσέ» ολοκληρώθηκε το 2001 και, ως ήταν αναμενόμενο, θάφτηκε. Θα ήταν παράξενο, άλλωστε, να προβληθεί όπως έπρεπε. Ενα καθεστώς ζόφου και ξεπουλήματος δεν αντέχει να φαίνονται όψεις της αποκρουστικής αλήθειας του μέσα από τον κινηματογράφο.
Ο Κολλάτος δεν φημίζεται για δειλός. Κάθε άλλο. Η πρώτη λέξη που έρχεται ως συνειρμός στους πολλούς για τη στάση του είναι «τρέλα». Καλά τη λένε έτσι. Πρόκειται για την ιερή μανία που εκθεώνει ο Πλάτων στον «Φαίδρο» του. Είναι ένας σταυροφόρος της αλήθειας, που δεν διστάζει να συγκρουστεί, και στον δρόμο του, ανέλπιστα, βρίσκει συμμάχους.
Τελευταίος του σύμμαχος, το κοινό που παρακολουθεί δωρεάν την ταινία «Αλέξανδρος και Αϊσέ». Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο, στις 20.00, ο Δημήτρης Κολλάτος προβάλλει στο σπίτι του (στην οδό Λουκιανού 8, στο Κολωνάκι) την ταινία και μετά το τέλος της συζητά με τους θεατές. Ενας από τους πολλούς που παρακολούθησαν την ταινία και έφυγε ζοχαδιασμένος δίχως να χαιρετήσει ήταν κάποιος υπάλληλος της τουρκικής πρεσβείας.
Παναγιώτης Λιάκος
