Το βιβλίο του Σενέκα «Περί Θυμού» (πρωτότυπος τίτλος «De Ira»), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αμμων, είναι ένα από τα χρησιμότερα έργα της γραμματείας που κατέλειπαν στις επόμενες γενεές οι Λατίνοι.
Πέρα από την εμμονή του συγγραφέα, που διέπετο κι αυτός από μέγα σύνδρομο κατωτερότητος έναντι των Ελλήνων, να αποδείξει ότι έχει ισχυρότερα επιχειρήματα από τον Αριστοτέλη (ο Σταγειρίτης φιλόσοφος πίστευε ότι σε έναν βαθμό είναι αναγκαίο να θυμώνουμε), το «Περί Θυμού» είναι ένα από τα έργα που αξίζει να μελετήσουμε και να αναγιγνώσκουμε ξανά και ξανά, σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Αποδομεί σε τέτοιον βαθμό το ίδιο το συναίσθημα του θυμού και δίνει τόσο εφαρμόσιμες συμβουλές για να τον αποφεύγουμε, ώστε κάθε αναγνώστης, που θα θελήσει να κάνει πράξη τις ιδέες του Σενέκα, θα είναι σε θέση να αλλάξει ουσιαστικά τη ζωή του. Πρώτα θα αλλάξει προς το καλύτερο τη σχέση με τον ίδιο τον εαυτό του και τον περίγυρό του.
Επίσης, σ’ αυτό το έργο νιώθει κάποιος έντονα τα ίχνη του χριστιανισμού, που έκανε τα πρώτα αλματώδη βήματα της παγκόσμιας εξάπλωσής του.
Ο Σενέκας έζησε από το 4 π.Χ. έως το 65 μ.Χ. Το «Περί Θυμού» υπολογίζεται ότι ολοκληρώθηκε το 45 μ.Χ. και στις σελίδες του μπορούμε να διαβάσουμε κάτι που παραπέμπει στο «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Στη σελίδα 106 του «Περί Θυμού» αναφέρονται τα εξής:
«Αν θέλουμε να είμαστε αμερόληπτοι κριτές όλων όσων συμβαίνουν, πρέπει πρώτα να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι κανένας από εμάς δεν είναι αλάνθαστος∙ γιατί από αυτή την ψευδαίσθηση προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος της αγανάκτησής μας. “Δεν έχω αμαρτήσει, δεν έχω κάνει κανένα κακό”. Πες καλύτερα ότι δεν παραδέχεσαι πως έχεις κάνει κάποιο κακό».
Το «Περί Θυμού» του Σενέκα είναι μια μεγάλη πραγματεία κατανόησης του εαυτού μας και ειρήνευσης με τη συνείδησή μας και το περιβάλλον μας. Αξίζει να διαβαστεί.
