Ελληνόφωνη Αριστερά: Μια στρούγκα που βγάζει σλάβικο τυρί, το οποίο προκαλεί δηλητηρίαση, όποτε κι αν το καταναλώσειςBασική αρχή: Ουδείς ωφέλησε την Ελλάδα ατιμώρητος. Βασική αρχή Νο2: Ουδείς έβλαψε την πατρίδα… αχειροκρότητος από εκείνους που βλάπτει. Για τη βασική αρχή Νο1 δεν έχουμε παρά να σκεφτούμε τη μοίρα του Ιωάννη Καποδίστρια. Για τη Νο2 ας αναλογιστούμε τις κηδείες με τους κιλλίβαντες, τις ονοματοδοσίες λεωφόρων, πλατειών και δρόμων, τις παρόλες και τα βιβλία για προσωπικότητες όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο Βελουχιώτης κ.ά.
Αυτοί οι δύο άξονες (συντρίβουμε τους ενάρετους, αποθεώνουμε τους πατραλοίες και τους μητραλοίες) είναι οι ράγες πάνω στις οποίες έπρεπε να βαδίσει ένα ένδοξο έθνος, για να ηττηθεί αμαχητί από μια εθνοφυλετική κουρελού που παριστάνει το έθνος και μια κουκκίδα στον χάρτη που υποδύεται την επικράτεια κράτους.
Η ανάληψη της εξουσίας από μια ομάδα έξαλλων αριστεριστών, με εμφανέστατα πολλά προβλήματα στη συγκρότηση της προσωπικότητάς τους, προοιωνιζόταν μόνο κακά για την πατρίδα – πολλά εκ των οποίων τα είχανε τάξει κιόλας! Ενα μικρό αλλά ικανό να κάνει τη ζημιά ποσοστό ψηφοφόρων ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ, την κορυφαία των επιλογών αν είσαι μαρξιστής ή αριστερίζων ταβλαδόρος ουζοπότης, για να «νικήσει τους Γερμανούς, να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, να βγούμε από τα Μνημόνια και να αποκαταστήσει την εθνική κυριαρχία (πράγμα αταίριαστο ακόμη και αν ήταν να γραφτεί σε ανέκδοτο, αφού ουδέποτε συριζαίος πίστεψε στο έθνος)».
Η κατάληξη ήταν να κλείσουν οι τράπεζες, να επιβληθούν κάπιταλ κοντρόλ, να επιβληθούν καμιά 25αριά νέοι φόροι, να εποικιστεί η Ελλάδα από Αφγανούς, Σομαλούς, Μπανγκλαντεσιανούς «επενδυτές», να αυξηθούν οι άστεγοι και οι άνεργοι, να ανέβουν τα ποσοστά της θνησιμότητας, να πέσουν τα ποσοστά των γεννήσεων, να γίνει ο Τσίπρας χαλάκι της εξώπορτας της Μέρκελ και -το βασικό- να χαριστεί η Μακεδονία στους Σλάβους.
Η λεγόμενη «Κεντροδεξιά» (ναι, αυτή που θεωρεί γιορτές «μίσους» τα μνημόσυνα των παιδιών της Ελλάδας που σκοτώθηκαν πολεμώντας για την πατρίδα το 1944-1949) βοήθησε να συμβεί όλο τούτο, διότι «σέβεται και τιμά τους αγώνες της Αριστεράς».
Κατακαημένη Αράχοβα…
Παναγιώτης Λιάκος
