Eχει η Αγγλία Καλαμάτα;* Ξέρει ο Τσίπρας αγγλικά; Απορίες που λύνουν η ζωή και η μαγεία της μεγάλης οθόνηςΦαντάσου να πας να πέσεις με αλεξίπτωτο χωρίς να έχεις κάνει ούτε μισή πρόβα, να μην έχεις εκπαιδευτεί ούτε ώρα στις πτώσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φτάσεις στο έδαφος. Επίσης σίγουρο είναι ότι θα χρειαστεί πολύς καιρός για να σε συναρμολογήσουν μετά την ανώμαλη προσεδάφιση. Γενικά, ισχύει ακόμη στην ανθρωπότητα ο απόλυτα φασιστικός νόμος ότι, για να κάνεις κάτι, οτιδήποτε βρίσκεται εκτός του πεδίου των ενστίκτων (μάσημα τροφής, αναπαραγωγή, αποβολή ούρων και περιττωμάτων, ανοιγόκλεισμα ματιών, λειτουργία της καρδιάς και άλλες ανακλαστικές κινήσεις) χρειάζονται εξάσκηση, δουλειά!
Δηλαδή, πρέπει να κοπιάσεις για να μάθεις οτιδήποτε και να το κάνεις χωρίς να κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα ή η δημόσια εικόνα σου. Για τον Τσίπρα και τα αγγλικά δύο τινά μπορούν να ισχύουν. Ή είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως και έχει το ακαταλόγιστο, ήτοι δεν τον ενδιαφέρει να γίνεται ρεντίκολο όταν χρησιμοποιεί λεξιλόγιο, σύνταξη και έχει προφορά καμακιού της πλατείας Συντάγματος (της δεκαετίας του 1980), ή βαριέται να διαβάζει και να εξασκείται – άρα και πάλι έχει μια μορφή ακαταλόγιστου. Είναι δυνατόν να είσαι πρωθυπουργός χώρας, να έχεις συναντηθεί με έναν πρόεδρο καμιά δεκαριά φορές και την ενδέκατη να του λες «nice to meet you – χαίρομαι που σε γνωρίζω»; Στις υπόλοιπες συναντήσεις πού ήσουν; Σκεφτόσουν το κουπόνι του Στοιχήματος, τις μετεγγραφές από τους ΑΝ.ΕΛ. ή από το ΚΙΝ.ΑΛ. και την Eνωση Κεντρώων, την ομοιότητα της Μεγαλοοικονόμου με τον Aλις Κούπερ ή την πορεία του ΠΑΟ; Τα αγγλικά του Τσίπρα προσφέρουν ίση ποσότητα γέλιου με εκείνη των δακρύων από τα δακρυγόνα στις πορείες εναντίον του και εναντίον των αποφάσεών του για τον ενταφιασμό των εθνικών μας θεμάτων.
*Στη μεγάλη φωτογραφία βλέπουμε στιγμιότυπο από τη σπαρταριστή κωμωδία «Γαμπρός απ’ το Λονδίνο», όπου ο Βουτσάς υποδύεται τον ντεμέκ Εγγλέζο και στην οποία ταινία ακούγεται η φοβερή απορία: «Eχει η Αγγλία Καλαμάτα;»
Παναγιώτης Λιάκος
