Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει, λέει το τραγούδι. Πιάνουν όμως κάκιστες παραστάσεις από… ξακουστούς σκηνοθέτεςΑπό τον
Παναγιώτη Λιάκο
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε από την ηθοποιό Μαριάνθη Σοντάκη στο facebook και περιγράφει μια κάκιστη παράσταση («Οιδίπους», διά «χειρός» του Αμερικανού σκηνοθέτη Ρόμπερτ Γουίλσον). Διαβάστε το με προσοχή:
«Ευτυχώς μόνο 2.500 θεατές παρακολούθησαν το χτεσινό φιάσκο της Επιδαύρου. “Οιδίπιδας” κατά Ουίλσον. Εμφανώς ο σκηνοθέτης δεν μπήκε στον κόπο να σκηνοθετήσει για την Επίδαυρο, παρά μας έφερε ένα προκάτ προϊόν προορισμένο απολύτως για κλειστό χώρο.
Η Κονιόρδου η οποία βγήκε στην αρχή της παράστασης μας έδωσε κάποιες ελπίδες παρότι ο σκηνικός χώρος με τις 2 οθόνες πίσω μόνο ενόχληση δημιουργούσε, τουλάχιστον για μας στο άνω διάζωμα που δεν μπορούσαμε να δούμε την προβολή των σωμάτων πάνω τους. Εμείς βέβαια του άνω διαζώματος πληρώσαμε 25 ευρώ αλλά ποιος νοιάζεται; Σίγουρα όχι ο σκηνοθέτης.
Εμμονικές επαναλήψεις του κειμένου σε Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Γερμανικά που σε αποχαύνωναν. Φυσικά χρήση μικρoφώνων. Μπροστά από τις οθόνες στημένο ένα μακρύ “πάλκο”. Εκεί δεν βγήκαν τα μπαλέτα του Πανταζή αλλά κάτι αγοράκια που χοροπηδούσαν σαν “ερωτιδείς”. Πιο gay αισθητική καίγεσαι. Και είναι κακό αυτό??? Ναι. Οταν κάνεις Οιδίποδα. Για του λόγου το αληθές περιγράφω ένα χορικό που έλαβε μέρος στην ορχήστρα και όχι στο πάλκο. Καμία δεκαριά άντρες ντυμένοι με κολλητά ρούχα με λαιμόκοψη σαν λάτιν χορευτές και με ένα φουντωτό κλαδί στο κάθε χέρι λικνίζονταν σε μια μουσική για 5 με 7 λεπτά σαν cheerleaders. Τέλος μια κακομοίρα άρχισε να μονολογεί στα γερμανικά κάτι ακατάληπτα για ένα 15λεπτο, ίσως και παραπάνω (μου φάνηκε αιώνας) χωρίς υπέρτιτλους και ενώ το εν λόγω “πάλκο” το γέμιζαν οι χορευτές για κάποιο λόγο;;;; με καρέκλες. Και εμείς αναγκαστήκαμε να αντιμετωπίσουμε το κείμενο σαν ηχητικό γέμισμα. Εκεί πια κάποιοι άρχισαν να φωνάζουν για υπέρτιτλους, κάποιοι άλλοι φώναζαν ντροπή και κάποιοι από τους έτσι και αλλιώς λιγοστούς να αποχωρούν. Και για πρώτη φορά στη ζωή μου τα μάζεψα και έφυγα πριν το τέλος της παράστασης.
Στον Λεωνίδα βέβαια βρέθηκαν κάποιοι που ήταν “συγκλονισμένοι”. Σιγά μη δεν βρίσκονταν.
Το Φεστιβάλ Αθηνών που χρηματοδότησε αυτήν την παράσταση πληρώνεται από τους Ελληνες φορολογούμενους. Και 2.500 κακόμοιροι πλήρωσαν το ελάχιστο 25 ευρώ για αυτό το θέαμα. Μα πόσο κρίμα!».
*Photo: Evy Fylaktou.
