● Υπέκλεπταν και τον Βορίδη. Και τι θα ακούγανε, άραγε; Μήπως να επαναλαμβάνει τα εθνικοπατριωτικά με τα οποία… φούμαρε τους (λίγους μεν αλλά υπαρκτούς) οπαδούς του στο Ελληνικό Μέτωπο μέχρι να κάνει ρεσάλτο στον ΛΑΟΣ κι έπειτα στη Ν.Δ.;
● Κι αν τα θυμάται από καιρού εις καιρόν τα εθνικιστικά του ο Βορίδης σε συνομιλίες με… ομότεχνούς του, σίγουρα θα χασκογελά αναλογιζόμενος πόσο εύπιστοι είναι οι άνθρωποι.
● Η ιστορία της ανυπάρκτου ελληνικής εθνικιστικής Δεξιάς διδάσκει ότι από τον Ιωάννη Μεταξά μέχρι το μητσοτακέικο η απόσταση είναι μια βουλευτική έδρα και μια υπουργική καρέκλα.
● Επίσης, μια που γίνεται λόγος για την… εθνικιστοφάνεια. Ο Αντώνης Σαμαράς, που θυμήθηκε τις δεξιολογίες που έλεγε, ας μας διευκρινίσει κάτι: Είχε καταγγείλει τον Γιώργο Παπανδρέου όταν αυτός κατάργησε από την ονομασία του υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων τη λέξη «Εθνικής». Στη συνέχεια ο Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός. Πότε επανέφερε τον επιθετικό προσδιορισμό «Εθνικής» και δεν το αντιληφθήκαμε;
● Το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» για το παράνομο τζαμί-γίγας που… ξεφύτρωσε στα Μέγαρα αφιερώνεται στους νεοδημοκράτες βουλευτές, υπουργούς και παραγοντίσκους που μας έλεγαν ότι ανοίγουν το νόμιμο τζαμί στον Βοτανικό για να κλείσουν όλα τα παράνομα. Το δούλεμα στην Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο.
π
