● Κομματική πειθαρχία. Μια εξαιρετική επινόηση των τσελιγγάδων που σαλαγάνε βουλευτές κατά το δοκούν και σύμφωνα με τα συμφέροντα των ιδίων και των σογιών τους.
● Κομματική πειθαρχία σημαίνει «ναι σε όλα» – κι όταν λέμε «όλα», εννοούμε όσα θέλει ο αρχηγός.
● Η κομματική πειθαρχία δεν είναι κατοχυρωμένη ούτε σε νόμο ούτε σε άρθρο του Συντάγματος. Στο Σύνταγμα της Ελλάδος, στο άρθρο 60 διαβάζουμε για το δικαίωμα ψήφου των βουλευτών: «Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση».
● Στο άρθρο 59 που αφορά τον βουλευτικό όρκο διαβάζουμε:
● «Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο Bουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο:
● “Oρκίζομαι στο όνομα της Aγίας και Oμοούσιας και Aδιαίρετης Tριάδας να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου”.
● Aλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι βουλευτές δίνουν τον ίδιο όρκο σύμφωνα με τον τύπο της δικής τους θρησκείας ή του δικού τους δόγματος».
● Ούτε στο άρθρο 59 ούτε στο άρθρο 60 του Συντάγματος υπάρχει μνεία για κομματική πειθαρχία ή για υποχρέωση των εκλεγμένων να βάζουν αλυσίδες στη συνείδησή τους, να την κλειδαμπαρώνουν κάπου στο… υπόγειο για να υπηρετήσουν, αντί για τον λαό και την πατρίδα, τα συμφέροντα του αρχηγού τους.
● Κανονικά, αν υπήρχε τσίπα στους βουλευτές, θα έπρεπε να μην ανέχονται ούτε καν να αναφέρεται η φράση «κομματική πειθαρχία» από τους αρχηγούς ή τα στελέχη του κόμματος και να παραιτούνται αν οι ηγεσίες τούς ζητούσαν να παραβιάσουν τον αξιακό τους κώδικα και τη συνείδησή τους για χάρη του κόμματος.
● Για να μη μιλήσουμε για τους ψηφοφόρους που ανέχονται εδώ και δεκαετίες αρλεκίνους που τους λένε «εγώ διαφωνώ με το νομοσχέδιο, αλλά πρέπει να το ψηφίσω»…
● Το βασικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι έχουμε μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα αναξιοπρέπειας. Οταν αποκτήσουμε έλλειμμα, όλα θα πάνε πολύ καλύτερα.
π
