● Σαν σήμερα το 1943 εκτελέστηκε διά τυφεκισμού από τους Γερμανούς κατακτητές ένας μεγάλος ήρωας της φυλής μας, ο ανθυποσμηναγός Κώστας Περρίκος (βλ. κεντρικ΄ξη φωτό)*. Ηταν ο αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης Πανελλήνιος Ενωσις Αγωνιζομένων Νέων (ΠΕΑΝ) και στο ενεργητικό του πιστώνεται η ανατίναξη των γραφείων της δωσιλογικής οργάνωσης Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση (ΕΣΠΟ). Οι Γερμανοί τον συνέλαβαν έπειτα από κατάδοση. Λίγες ημέρες πριν εκτελεστεί, όταν τον επισκέφτηκε η σύζυγός του, της ενεχείρισε επιστολή προς τα παιδιά του, όπου σημείωνε τα εξής:
● «Ο Θεός θέλησε να μεγαλώσετε δίχως πατέρα. Σύμφωνα με την απόφαση του Στρατοδικείου, ο πατέρας σας υπήρξε ένας εξαιρετικά επικίνδυνος εγκληματίας, ένας απαίσιος τρομοκράτης, αυτό όμως δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ο πατέρας σας έπεσε για την λευτεριά της Πατρίδας μας. Εφυγε από τον κόσμο με την ικανοποίηση πως αν δεν έκανε το χρέος του όσο έπρεπε, πάντως το έκανε όσο μπορούσε. Το χρέος αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αν ζούσε, θα εξακολουθούσε τις προσπάθειές του και κατά την περίοδο της Ειρήνης. Αφιερώστε την ζωή σας στην Ελλάδα και την ανθρωπότητα. Η θέλησις, η υπομονή, η εγκαρτέρηση, ο αλτρουισμός, η φιλοπατρία, το θάρρος, η αυτοθυσία, η αξιοπρέπεια και η σεμνή περηφάνια αποτελούσαν ολόκληρη την περιουσία μου και αυτά σας κληροδοτώ. Φυλακές ΑΒΕΡΩΦ, Κελί 12, Κ. Περρίκος».
● Στις 4 Φεβρουαρίου 1943, ώρες πριν από την εκτέλεσή του, έδωσε την τελευταία του επιστολή στη σύζυγό του. Αξίζει να διαβάσετε με πόση γενναιοψυχία, ακόμα και για τους δημίους του, έγραψε τα στερνά του λόγια:
● «Μαρία μου. Μου μένουν ακόμη λίγα λεπτά ζωής. Και στις τελευταίες μου στιγμές θα σ’ αγαπώ και θα σε θυμάμαι. Φίλησέ μου τ’ αγγελούδια μας. Οι φίλοι μου ας κάμουν το χρέος τους. Πεθαίνω για την Ελλάδα και θυμάμαι την τελευταία στροφή του ύμνου του Μιστράλ: “Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα, τι θεία δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει”. Εγκαταλείπω τον κόσμο χωρίς μίση και κακίες. Αγωνίσθηκα για την πατρίδα μου. Για την δική τους πατρίδα αγωνίζονται κι εκείνοι οι οποίοι με καταδίκασαν. Θα ήθελα το αίμα μου να μην μας χωρίση αλλά να μας ενώση στο μέλλον με τους σημερινούς αντιπάλους. ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΒΕΡΩΦ, 4/2/43 Κ. ΠΕΡΡΙΚΟΣ, ώρα 5:20».
● Δόξα και τιμή στους ήρωες όπως ο Περρίκος, που τίμησαν το έθνος μας με την παλικαριά και τον ανθρωπισμό τους.
*Μεταπολεμικά, το υπουργείο Αεροπορίας τον προήγαγε στο βαθμό του αντισμηνάρχου επ’ ανδραγαθία.
π
