● Συμπληρώθηκε (κιόλας!) ένας χρόνος από τον θάνατο του αγαπητού στο κοινό σινεκριτικού Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Το πιο τρυφερό αλλά και πνευματώδες κείμενο για κείνον γράφτηκε από τη θρυλική Finos Film. Αναρτήθηκε χθες στον λογαριασμό της εταιρίας στο facebook. Αξίζει να το διαβάσετε:
● «Ενας χρόνος! Αδιανόητο! Σαν να έγινε χθες. Ναι, ξέρουμε, λες και σε έχουμε μπροστά μας να λες “μα, πόσο κλισέ, δεν βρήκατε τίποτε άλλο να πείτε”; Εχεις δίκιο. Μα, τι να σου πούμε; Για την αισθητή απουσία σου και το πελώριο κενό που άφησες; Αφού ποτέ δεν σου άρεσαν αυτά.
● Πες μας, λοιπόν, βρε μπαγάσα, πώς τα περνάς εκεί πάνω; Ενα είναι σίγουρο. Εχεις φτιάξει στέκι και μαζεύεις όλους τους παλιούς, τους αγαπημένους σου. Και σίγουρα όταν έφτασες εκεί πάνω, όλοι τους σε υποδέχτηκαν με χαρά και με τιμές. Πώς αλλιώς να υποδέχονταν τον άνθρωπο που… “υπήρξε μια ξεχωριστή, ανήσυχη και βαθιά παθιασμένη φωνή του ελληνικού πολιτισμού. Δημοσιογράφος, κριτικός κινηματογράφου και άνθρωπος με σπάνια γνώση και μνήμη, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής και του έργου του στην υπεράσπιση και την ανάδειξη του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, σε μια εποχή που συχνά αντιμετωπιζόταν με συγκατάβαση ή ειρωνεία. Ενας άνθρωπος που δεν αντιμετώπισε ποτέ τον πολιτισμό ως επάγγελμα, αλλά ως στάση ζωής με βαθιά γνώση, οξύ πνεύμα και μια συγκινητική αφοσίωση στο ελληνικό σινεμά, που κατόρθωσε να μετατρέψει τη μνήμη σε ζωντανή αφήγηση και την ιστορία σε καθημερινό διάλογο”.
● Στη φέραμε! Απεχθανόσουν την τεχνολογία! Ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε πώς θα αντιδρούσες απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη. “Δεν θα συμβουλευόμουν ποτέ ένα άψυχο πράμα”, σαν να σε ακούμε να λες. Κι όμως αυτά τα έντονα, συγκινητικά και γεμάτα ουσία λόγια είναι γραμμένα από αυτήν! Και πώς να μην ήταν, αφού τα στοιχεία που επεξεργάζεται είναι αλιευμένα από την πραγματικότητα; Ο εχθρός σου σε αποθεώνει! Οπως ο εχθρός του λατρεμένου σου Φίνου, η τηλεόραση, αποθέωσε τις ταινίες του, τις δικαίωσε και τις τοποθέτησε στο υψηλότερο βάθρο του νεοελληνικού πολιτισμού. Κι εσύ με τα άρθρα σου, τα βιβλία σου, τις εκπομπές σου, αποκάλυψες και ανέδειξες το μεγαλείο του Φίνου και των δημιουργών εκείνης της εποχής.
● Λείπεις πολύ. Λείπουν η οξυδέρκειά σου, οι γνώσεις σου, η μνήμη σου, το αιχμηρό σου χιούμορ. Μα, πάνω απ’ όλα λείπει ο φίλος μας Ιάσονας. Το έργο σου, όμως, θα είναι πάντα εδώ ζωντανό. Και θα μας συντροφεύει, θα μας διδάσκει, θα μας υπενθυμίζει! Μέχρι να ανταμώσουμε ξανά».
π
