● Σαν σήμερα το 1854 γεννήθηκε στο Δουβλίνο ο σπουδαίος Ιρλανδός συγγραφέας Οσκαρ Ουάιλντ (το πλήρες όνομά του ήταν Οσκαρ Φίνγκαρ Ο’ Φλάχερτι Γουίλς Ουάιλντ). Απεβίωσε 30 Νοεμβρίου 1900 στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια του σχετικά σύντομου βίου του τράβηξε την προσοχή του κοινού με το υψηλής αισθητικής αξίας έργο του, αλλά και με κάποια… σκανδαλάκια ερωτικής φύσεως.
● Ομως, επειδή το έργο και όχι τα σκάνδαλα είναι αυτό που μένει, οφείλουμε να του πιστώσουμε ότι δικαίως ξεχώρισε και ξεχωρίζει από το πλήθος των ομότεχνών του. Ο Ουάιλντ είναι μια μεγάλη μορφή του ευρωπαϊκού πνεύματος. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σχεδόν όλοι σήμερα είτε έχουμε διαβάσει είτε γνωρίζουμε την υπόθεση του μυθιστορήματος «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι».
● Στο δοκίμιό του «Ο κριτικός ως καλλιτέχνης» (πρωτότυπος τίτλος «The Critic as Artist»), το οποίο έχει διαλογική μορφή, διαβάζουμε τη δηλητηριώδη πένα του Ουάιλντ να… ζωγραφίζει με έντονα και δυστυχώς εύστοχα χρώματα τον χώρο της δημοσιογραφίας, αλλά και τη συμπεριφορά του αναγνωστικού κοινού, που δεν διαβάζει λογοτεχνία:
● ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ: Οσο για τη σύγχρονη δημοσιογραφία, δεν είναι δική μου δουλειά να την υπερασπιστώ. Δικαιολογεί την ύπαρξή της με τη μεγάλη δαρβινική αρχή της επιβίωσης του βαρβαρότερου. Εγώ σχετίζομαι μόνο με τη λογοτεχνία.
● ΕΡΝΕΣΤ: Αλλά ποια είναι η διαφορά μεταξύ λογοτεχνίας και δημοσιογραφίας;
● ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ: Ω… η δημοσιογραφία είναι δυσανάγνωστη και η λογοτεχνία δεν διαβάζεται. Αυτό είναι όλο. Αλλά όσον αφορά τη δήλωσή σας ότι οι Ελληνες δεν είχαν κριτικούς τέχνης, σας διαβεβαιώνω ότι είναι εντελώς παράλογη. Θα ήταν πιο δίκαιο να πούμε ότι οι Ελληνες ήταν ένα έθνος κριτικών τέχνης.
● Η αναφορά του Ουάιλντ στους Ελληνες δεν είναι τυχαία. Ο ίδιος διέπετο από έντονα φιλελληνικά αισθήματα. Στη φωτογραφία τον βλέπουμε να ποζάρει φορώντας φουστανέλα. Το έκανε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Ελλάδα, το έτος 1877.
π
