● Η εκδημία του Αλέκου Φλαμπουράρη είναι αναμφίβολα μια βαριά απώλεια για την οικογένειά του και τον φιλικό κύκλο του και δευτερευόντως για τον πολιτικό χώρο στον οποίον κινήθηκε.
● Η Αριστερά, σε γενικές γραμμές, εκτιμά τα στελέχη της μόνο όταν πεθάνουν, διότι τότε δεν προκαλούν προβλήματα. Δεν μπορούν να φέρουν αντιρρήσεις, δεν είναι σε θέση να αμφισβητήσουν ηγεσίες και αποφάσεις και δεν βασανίζουν τους εσωκομματικούς ανταγωνιστές τους με το παράδειγμά τους.
● Ενώ ο μαρξισμός – λενινισμός είναι εγκληματική ιδεολογία που, όποτε εφαρμόστηκε, κατέληξε σε στυγνή δικτατορία και πολλές φορές υπηρετήθηκε από καλοπροαίρετους ανθρώπους.
● Ο Αλέκος Φλαμπουράρης, λοιπόν, ως νεκρός θα εκθειαστεί από πρώην και νυν «συντρόφους», ενώ όσο ζούσε του έσυραν, κυρίως πίσω από την πλάτη του, τα μύρια όσα.
● Κι έτσι ξεχρεώνει τους λογαριασμούς της με τα επιφανή στελέχη της η αδηφάγος Αριστερά. Πεθαίνει κάποιος, λένε ότι ήταν «ιστορικό στέλεχος» (λες και στις άλλες ιδεολογίες δεν γράφεται Ιστορία) και όλα καλά. Μέχρι τον επόμενο…
● Κι από την υποτιθέμενη «αντίπερα όχθη» του κομμουνισμού (που δεν είναι και τόσο αντίπερα όσο θέλει να δείχνει) περισσεύει η υποκρισία.
● Ο λόγος γίνεται για τις ΗΠΑ και τις προθέσεις της υπερδύναμης για τη Βενεζουέλα. Ακούγεται τον τελευταίο καιρό ότι θα γίνει «πεσιματική» (στρατιωτικού τύπου) σ’ αυτή τη χώρα επειδή παράγει πολύ πετρέλαιο και δεν το εξάγει.
● Αν, λοιπόν, της επιτεθούν οι Αμερικανοί (εφευρίσκοντας κάποιο πρόσχημα) και αρχίσουν τις εξαγωγές, θα πέσει η τιμή του πετρελαίου και θα στριμωχτούν οι Ρώσοι.
● Συγγνώμη, αλλά αυτή η «λογική» δεν διδάσκεται στα πανεπιστήμια από καθηγητές αλλά στα κατά τόπους υποκαταστήματα της κάθε μαφίας από τους… ντον.
● Πού ζούμε…
π
