Οδηγίες της τελευταίας στιγμής για το γιορτινό τραπέζι, το ρεβεγιόν, το ξεφάντωμα: Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Προς Θεού, μη διανοηθείτε ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να αγοράσετε ψωμί από σούπερ μάρκετ. Ενα σημαντικό ποσοστό των φραντζολών και των καρβελιών είναι, στην καλυτέρα περίπτωση… χερουκλιασμένο. Δηλαδή, πάνε διάφοροι τύποι και τύπισσες (το ’χουν κάπως σαν χούι οι ιδιαίτερα μεγάλες ηλικίες) και τα ζουλάνε για να δουν αν είναι μαλακά.
Ποτέ δεν ξέρεις τι έχει πιάσει πριν από τη φραντζόλα ο κυρ Μήτσος ή η κυρά Τούλα που ‘χει την καρδιά σκληρή αλλά το ψωμί το θέλει μαλακό σαν πούδρα.
Ούτε να σας περνά από τον νου, έστω σαν φευγαλέα σκέψη, το ενδεχόμενο να αγοράσετε ρολό. Συνήθως πρόκειται για τον κατιμά του κατιμά, ω κατιμά που προέκυψε από υπόλοιπα κοπών!
Λίπια, σκεμπέδες, ποδάρια, χόνδροι, σάρκες σκόρπιες γίνονται κρεατόμαζα και σ’ την πασάρουν σαν σούπερ σπέσιαλ προσφορά, πανέτοιμη για τον φούρνο κι εσύ πανέτοιμος για αλλαγή χρόνου στον καμπινέ. Ακόμα κι αν είσαι ορκισμένος οπαδός του ρολού, τότε φρόντισε να γράφει νέτα σκέτα και ξεκάθαρα «ολόκληρο κομμάτι κρέατος». Αν δεν το γράφει, ετοιμάσου για τα γνωστά που περιγράφηκαν προηγουμένως.
Το αυτό ισχύει και για τα ετοιματζίδικα γεμιστά κρέατα (γαλοπούλες, κότες και κοκόρια, ρολά με «γέμιση»). Η «γέμιση» είναι συχνά ντιπ χημική. Μέσα της στριμώχνονται ψωμιά, λίπη, αρωματικές ύλες και ληγμένα μπαχάρια. Σε φουσκώνει, δεν σε χορταίνει, τη χωνεύεις και σε εκδικείται με καούρες.
Κατεψυγμένα ορεκτικά απαγορεύονται ρητά. Δηλαδή, spring rolls, κροκέτες και τα συναφή. Τίγκα στη χημεία, στις θερμίδες και στα χιλιοτηγανισμένα σπορέλαια. Οι καλύτεροι φίλοι της φλεγμονής.
Αν πάρεις κρασιά, να κοιτάξεις πότε έγινε η παραγωγή. Μην τυχόν και σου πασάρουν εσοδεία του 2010 και έχεις την αυταπάτη ότι θα είναι καλό το κρασί επειδή είναι παλιό. Η σωστή παλαίωση θέλει κάβα, συγκεκριμένες συνθήκες υγρασίας και φωτισμού και όχι ράφι του σούπερ μάρκετ. Το παλιό κρασί μαζικής κατανάλωσης γίνεται ξίδι.
Αυτά και καλή σου χώνεψη!
