● «Ο κόσμος κουνιέται!» φώναξε με τρομώδη στόμφο ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, μιλώντας στον Σκάι. Περιέγραφε την αναταραχή που κυριαρχεί παγκοσμίως και την εργώδη προσπάθεια της κυβερνήσεως του Κυριάκου Μητσοτάκη να κρατήσει σταθερό το πηδάλιο της εθνικής νεώς. Πάντως, αυτό το «κουνιέται» είναι κάπως περίεργο ως ρήμα. Παραπέμπει κι αλλού…
● Ο Στέφανος Κασσελάκης δεν σκιάζεται από τον κόσμο που… κουνιέται. Βαδίζει με -όχι και τόσο- αργά και σταθερά βήματα τη λεωφόρο της πολιτικής λήθης. Το ξέρουμε, το ξέρει. Γι’ αυτό προσπαθεί, μάλλον εις μάτην, να τραβήξει την προσοχή. Είπε πρόσφατα σε συνέντευξή του: «Υπάρχουν πολλοί γκέι στη Βουλή αλλά και στην κυβέρνηση που κρύβονται επειδή φοβούνται ότι θα πληγεί η εικόνα τους. […] Η Ελλάδα είναι έτοιμη να αποκτήσει έναν πρωθυπουργό που δεν την προδίδει – κι ας είναι γκέι». Αυτό με το γκεϊλίκι κούρασε και δεν «πουλάει» πολύ. Δεν λέει και κάτι ουσιαστικό ο κ. Κασσελάκης, μπας και τον θυμηθεί κάποιος και τον ψηφίσει;
● Επίσης, η ιστορία με τους «κρυφούς» ομοφυλόφιλους της Βουλής δεν αληθεύει. Ουδείς έχει κατορθώσει να μείνει κρυφός – τουλάχιστον στους παροικούντες την Βουλήν. Οι «κρυφοί» μπορεί να μη λένε τα ερωτικά τους, τα κελαηδάνε όμως οι ευκαιριακοί σύντροφοί τους.
● Επίσης, υπάρχει και ένα άλλο μείζον θέμα. Μπορεί σε αμιγώς σωματικό επίπεδο η πλειοψηφία των βουλευτών να μη δηλώνει γκέι, αλλά ιδεολογικά και ψυχολογικά είναι. Υπενθυμίζεται ότι το κτίριο του Κοινοβουλίου φωταγωγήθηκε στα χρώματα της παρέλασης της ομοφυλόφιλης «υπερηφάνειας» (δηλαδή με τα χρώματα της ΛΟΑΤΚΙ παντιέρας) το 2018 (βλ. φωτό) και το 2019, συνήθως λίγο πριν ή κατά τη διάρκεια της παρελάσεως. Αν η πλειοψηφία διαφωνούσε με το καραγκιοζιλίκι, θα διαχώριζε ξεκάθαρα τη θέση της. Ετσι δεν είναι;
π
