●- «Εχεις γκλίτερ;»
– «Οχι».
– «Αντε, έλα να με πάρεις μια αγκαλιά τότε».
● Διάλογος του Γιώργου Καπουτζίδη με τον υποψήφιο Ακύλα στα ημιτελικά της επιλογής του κρατικού τραγουδιού, που υποτίθεται ότι θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον τελικό της Eurovision.
● Ο Καπουτζίδης (ο οποίος έχει χριστεί από τον Μητσοτάκη κάτι σαν υφυπουργός Eurovision) ήταν ξαναμμένος και ήθελε αγκαλιές και λόγω της υπερχείλισης του πηγαίου ταλέντου των αοιδών και επειδή ο τραγουδιστής Ακύλας είχε τα γενέθλιά του. Ο Καπουτζίδης, μόλις ενημερώθηκε ότι ο Ακύλας δεν είχε γκλίτερ πάνω του κι αλαφιασμένος από τη χαρά του, αγκάλιασε τον τραγουδιστή και του κελάηδησε το… παραδοσιακό «happy birthday to you».
● Μόλις τέλειωσαν με το «happy birthday», ο Καπουτζίδης θυμήθηκε και τη γλώσσα που μιλάνε οι φορολογούμενοι και συμπλήρωσε μεγάθυμα: «Αντε να πούμε και το ελληνικό, τώρα».
● Και είπαν άπαντες εν χορώ το «να ζήσεις, Ακύλα, και χρόνια πολλά κ.λπ.».
● Τώρα, γιατί τα παραπάνω μού έκαναν να διαβάσω για χιλιοστή φορά την «Πρέβεζα» του Κώστα Καρυωτάκη είναι άλλο θέμα. Θα αναλυθεί στο μέλλον. Αν υπάρχει μέλλον, τέλος πάντων.
π
