● Οσοι πιστεύουν σε μαγικές, γρήγορες λύσεις είναι συμπαθείς άνθρωποι. Ομως είναι επικίνδυνο να ζεις έχοντας σαν μπούσουλα τις πλάνες τους. Τώρα με το Ιράν κάποιοι ονειρεύονται μια ξαφνική κατάρρευση του καθεστώτος ή μια άμεση υποχώρηση υπό διεθνείς πιέσεις. Είναι βαθιά νυχτωμένοι! Το Ιράν δεν είναι μια αδύναμη χώρα που θα λυγίσει από μερικούς βομβαρδισμούς ή κυρώσεις. Η Ιστορία διδάσκει ότι τέτοιες προσδοκίες είναι και αφελείς και επικίνδυνες.
● Ας πάρουμε για παράδειγμα τη Σερβία το 1999. Το ΝΑΤΟ ισοπέδωσε τη χώρα με μια αεροπορική καμπάνια που διήρκεσε 78 μέρες, από τις 24 Μαρτίου έως τις 10 Ιουνίου 1999. Η Γιουγκοσλαβία του Μιλόσεβιτς, μια σχετικά μικρή δύναμη σε σύγκριση με το Ιράν, άντεξε βομβαρδισμούς που σκότωσαν χιλιάδες ανθρώπους, κατέστρεψαν γέφυρες, εργοστάσια και υποδομές. Χιλιάδες τόνοι βομβών έπεσαν, αλλά η Σερβία δεν παραδόθηκε αμέσως. Χρειάστηκαν 78 μέρες τρομερής στρατιωτικής βίας, διπλωματικές διαπραγματεύσεις και εσωτερικές αναταραχές για να υποχωρήσει. Και μιλάμε για μια χώρα χωρίς τις αμυντικές υποδομές και τη γεωγραφική έκταση του Ιράν.
● Αυτή η χώρα έχει πληθυσμό πάνω από 80 εκατομμύρια, ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, προηγμένα συστήματα αεράμυνας και οικονομία που έχει μάθει να επιβιώνει υπό κυρώσεις εδώ και δεκαετίες. Αρα, δεν θα πέσει σαν χάρτινος πύργος. Η ηγεσία της, βαθιά ριζωμένη σε ιδεολογικούς και θρησκευτικούς πυλώνες, έχει δείξει ανθεκτικότητα σε προηγούμενες κρίσεις, όπως ο πόλεμος με το Ιράκ τη δεκαετία του ’80, που διήρκεσε οκτώ χρόνια. Είναι εφικτή μια γρήγορη παράδοση; Μα το Ιράν διατηρεί κάποιες συμμαχίες με Ρωσία και Κίνα, ελέγχει στρατηγικά στενά όπως τα Στενά του Ορμούζ και διαθέτει δίκτυα proxies σε όλη τη Μέση Ανατολή. Μια σύγκρουση εκεί μάλλον φαντάζει μαραθώνιος, όχι σπριντ.
● Οσοι ονειρεύονται εξελίξεις τύπου «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» αγνοούν την πραγματικότητα. Οι αλλαγές σε τέτοια καθεστώτα έρχονται με μακροπρόθεσμες στρατηγικές, όχι με συνταγές φαστ φουντ. Η Σερβία άντεξε 78 μέρες και το Ιράν θα παραδοθεί ταχύτερα;
π
