● Ακόμα και οι λόγιοι χρειάζονται τις εφημερίδες (όταν πρόκειται να υπερασπιστούν εγγράφως τις αντιλήψεις τους ή για να αλληλοκραχτούν). Αυτό συνέβη και με δύο μεγάλα πνευματικά μεγέθη του 20ού αιώνα. Τον Κορνήλιο Καστοριάδη, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1922, και τον Εμμανουήλ Κριαρά.
● Ο Καστοριάδης, όπως αναφέρεται στο σημερινό «Περί Πωλητικής», αποκάλεσε «τετράποδο κτήνος» τον Κριαρά που συνέβαλε στην κατάργηση του πολυτονικού συστήματος, και ο Κριαράς απάντησε μέσω της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία». Μεταξύ άλλων, στην επιστολή του (βλ. εικόνα) ο Εμ. Κριαράς έγραφε τα εξής:
● «Στην “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” της 19ης Φεβρουαρίου δημοσιεύεται ανταπόκριση από το Βόλο, που μας πληροφορεί για ομιλία του “μεγάλου φιλοσόφου” Καστοριάδη και για τη συζήτηση που επακολούθησε. Δε με ενδιαφέρουν οι απόψεις που υποστήριζε σ’ αυτήν ο Καστοριάδης.
● Εκείνο που εκίνησε την προσοχή μου είναι η αμετροέπεια και η έλλειψη και στοιχειώδους ακόμη νηφαλιότητας από έναν φιλόσοφο. Ρωτήθηκε από το ακροατήριό του για τις απόψεις του για τη νέα μας γλώσσα, καθώς και για το μονοτονικό σύστημα, που ίσχυσε με απόφαση της πολιτείας από το 1982. […] Με ονομάζει “κάποιον από τους μεγαλοφυείς γλωσσολόγους που κάνουν τις μεταρρυθμίσεις”. Ρώτησε το ακροατήριό του:
● “Ξέρετε τ’ όνομά του;” Και το ακροατήριο απάντησε: “Κριαράς”.
● “Να του πείτε λοιπόν” απαντά εκείνος: “Αίσχος! Κι αυτός ο άνθρωπος να σταλεί σε κάποιο δημοτικό σχολείο εξωτερικού, ει δυνατόν. Νομίζω ότι είναι 85 χρόνων, αλλά είναι αίσχος”. Μας αραδιάζει κατόπιν ο φιλόσοφος κοινοτυπίες που τις ξέρουμε όλοι μας. Δε σταμάτησε εδώ. Χαρακτήρισε “ηλίθιους” τους ανθρώπους του υπουργείου Παιδείας. Προχώρησε ακόμη περισσότερο. Θέλησε να πει κάτι και για το μονοτονικό. Και πρόσθεσε κατά τρόπο τόσο χυδαιολόγο και εξυβριστικό, που θα χρειάζονταν ετυμηγορία της Δικαιοσύνης: “Αυτοί, ο Κριαράς και οι άλλοι, τα κτήνη τα τετράποδα (χάχανα, χειροκροτήματα) που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις -αυτό παρακαλώ να γραφτεί στις εφημερίδες- δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα”.
● Δεν αξίζει να συζητήσω τις προχειρολογίες και τις κοινοτοπίες που διατύπωσε ο φιλόσοφος. Υπογραμμίζω το ήθος που φανερώνουν τα λόγια του, ενώ συνάμα θαυμάζω τη… “νηφαλιότητα” με την οποία εκφράζεται ο θορυβοποιός φιλόσοφος».
π
