Μιλώντας στην επιτροπή οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η επικεφαλής της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, δήλωσε ότι η τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια προσφέρει στους υπεύθυνους για τη χάραξη πολιτικής της ΕΕ μια «μοναδική ευκαιρία … να ενισχύσουν τον ρόλο του ευρώ σε παγκόσμιο επίπεδο εις βάρος του δολαρίου ΗΠΑ».
«Ο κόσμος βρίσκεται σε μετάβαση», ανέφερε η Λαγκάρντ και πρόσθεσε: «Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και η αυξημένη αβεβαιότητα στην πολιτική μας υπενθυμίζουν ότι καμία νομισματική υπεροχή δεν είναι εγγυημένη. Πρέπει να κερδίζεται».
Οι δηλώσεις της Λαγκάρντ αντανακλούν το αρνητικό κλίμα και τις ανησυχίες στις αγορές για το μέλλον του δολαρίου. Ο αμερικανικό νόμισμα που κυριαρχεί στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έχει αρχίσει να κλυδωνίζεται εξαιτίας των δασμολογικών πολιτικών του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και τις επιθέσεις του κατά της ανεξαρτησίας της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.
Σε πτώση το δολάριο αλλά παραμένει ισχυρό
Το δολάριο έχει χάσει σχεδόν 12% της αξίας του έναντι του ευρώ από την αρχή του έτους, καθώς οι επενδυτές επιδιώκουν να αντισταθμίσουν την αβεβαιότητα της πολιτικής των ΗΠΑ μειώνοντας την έκθεσή τους σε περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια.
Ωστόσο, παρά την πτώση, σημειώνεται στο Euractiv, το δολάριο εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το 60% των παγκόσμιων συναλλαγματικών αποθεμάτων, πολύ μπροστά από το ευρώ, το οποίο κατέχει μερίδιο 20%, ξεπερνώντας σημαντικά άλλα ανταγωνιστικά νομίσματα, όπως το κινεζικό γουάν, που βρίσκεται μόλις στο 2%.
Πολλές μη δυτικές χώρες, μεταξύ των οποίων και οι χώρες της ομάδας BRICS – με επικεφαλής την Κίνα και τη Ρωσία – προωθούν επίσης τα τελευταία χρόνια μια εκστρατεία με στόχο την «αποδολαριοποίηση» στο παγκόσμιο σύστημα πληρωμών, ενώ ο Τραμπ απειλεί με επιβολή δασμών 100% σε χώρες που επιχειρούν να απομακρυνθούν από το δολάριο.
«Στόχος ένα πιο “παγκόσμιο” ευρώ» – Στο τραπέζι και το «ψηφιακό» ευρώ
Ένα πιο «παγκόσμιο» ευρώ θα επέτρεπε σε επιχειρήσεις, νοικοκυριά και κυβερνήσεις των 20 χωρών της ευρωζώνης να απολαμβάνουν χαμηλότερα κόστη δανεισμού, δήλωσε η Λαγκάρντ – με τον ίδιο τρόπο που η παγκόσμια ζήτηση για περιουσιακά στοιχεία σε δολάρια προσέφερε στις ΗΠΑ το «υπερβολικό προνόμιο» των σταθερά χαμηλών επιτοκίων, παρά τα χρόνια αυξανόμενων δημοσιονομικών ελλειμμάτων.
Όμως για να καταστεί αυτό εφικτό, είπε η Λαγκάρντ, «η Ευρώπη πρέπει να κάνει τη δουλειά της και να ενισχύσει τα θεμέλιά της», ενοποιώντας τις κεφαλαιαγορές, διασφαλίζοντας την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας, εμβαθύνοντας τις εμπορικές σχέσεις με τρίτες χώρες, αναπτύσσοντας ένα «ψηφιακό ευρώ» που δεν εξαρτάται από τις υποδομές πληρωμών των ΗΠΑ και εκδίδοντας μια «ασφαλή και ρευστή δεξαμενή κοινού δημόσιου χρέους της ΕΕ».
«Το ευρώ μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από το νόμισμα μιας ηπείρου και ένα σύμβολο ενότητας· μπορεί να γίνει ένας παγκόσμιος άξονας εμπιστοσύνης», δήλωσε, προσθέτοντας ότι οι ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να βοηθήσουν «να μετατραπεί αυτό το όραμα, αυτό το όνειρο, σε πραγματικότητα».
