Η Γερμανία βρίσκεται εν αναμονή της ετυμηγορίας σε μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη και ήδη συγκρίνεται με την πολύκροτη υπόθεση «Πελικό» στη Γαλλία. Πρόκειται για τη δίκη ενός 61χρονου σχολικού θυρωρού στο Άαχεν, ο οποίος κατηγορείται ότι για σχεδόν 15 χρόνια νάρκωνε, βίαζε και βιντεοσκοπούσε την αναίσθητη σύζυγό του, χωρίς εκείνη να έχει επίγνωση των πράξεων σε βάρος της.
Η ετυμηγορία του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Άαχεν αναμένεται σήμερα, Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, και αφορά κατηγορίες που, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, καλύπτουν την περίοδο από το 2009 έως το 2024. Η φερόμενη κακοποίηση φέρεται να λάμβανε χώρα εντός της κοινής κατοικίας του ζευγαριού, να καταγραφόταν σε βίντεο και στη συνέχεια να κοινοποιούνταν στο διαδίκτυο, εν αγνοία του θύματος.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, καθώς η ανακοίνωση της απόφασης συμπίπτει χρονικά με τη συμπλήρωση ενός έτους από την καταδίκη του Γάλλου Ντομινίκ Πελικό. Ο Πελικό είχε κριθεί ένοχος για τον βιασμό της τότε συζύγου του Ζιζέλ, αφού για σχεδόν μία δεκαετία προσέλκυε δεκάδες αγνώστους μέσω διαδικτυακού chatroom για να τη βιάζουν και να την κακοποιούν ενώ ήταν αναίσθητη. Στην ίδια υπόθεση, 49 ακόμη άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό ή σεξουαλική επίθεση.
Η γαλλική υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε επί μήνες στη νοτιοανατολική Γαλλία, σόκαρε τη χώρα και άνοιξε ευρεία δημόσια συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η έμφυλη βία. Πολλοί μίλησαν για μια βαθιά πολιτισμική αναμέτρηση με τη βία κατά των γυναικών, η οποία εξακολουθεί να απασχολεί έντονα τη γαλλική κοινωνία.
Κενά στο νομικό πλαίσιο
Στη Γερμανία, ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι η υπόθεση του Άαχεν αναδεικνύει σοβαρά κενά στο ισχύον νομικό πλαίσιο. Η υπόθεση θεωρείται η πρώτη του είδους της που φτάνει σε γερμανικό δικαστήριο, σύμφωνα με την οργάνωση Nur Ja Heisst Ja («Μόνο το Ναι Σημαίνει Ναι»), η οποία αγωνίζεται για την αλλαγή του νομικού ορισμού του βιασμού.
Η ακτιβίστρια Τζιλ Σ. από την οργάνωση χαρακτήρισε την υπόθεση «πολύ σημαντική», δηλώνοντας ότι «είναι δείχνει κατά κάποιο τρόπο πού υπάρχουν κενά στο νομικό μας σύστημα». Όπως επισημαίνουν οι ακτιβιστές, στη Γερμανία η συναίνεση παραδοσιακά βασίζεται στην αρχή «όχι σημαίνει όχι», γεγονός που, σύμφωνα με τους ίδιους, στερεί από θύματα που έχουν ναρκωθεί τη δυνατότητα να εκφράσουν ρητή άρνηση.
Η Nur Ja Heisst Ja ζητά από τη γερμανική κυβέρνηση να υιοθετήσει ένα μοντέλο «ναι σημαίνει ναι», υποστηρίζοντας ότι το ισχύον νομικό καθεστώς μεταθέτει το βάρος της αντίστασης στα ίδια τα θύματα σεξουαλικής βίας.
Νέες αποκαλύψεις κι άλλες υποθέσεις
Η συζήτηση για τα κενά του νόμου εντάθηκε μετά από αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως πέρυσι, όταν δημοσιογράφοι-ερευνητές από το Αμβούργο εντόπισαν στοιχεία για έναν άνδρα που, επί 14 χρόνια, κοινοποιούσε σε ιστότοπο ενηλίκων βίντεο τα οποία φέρεται να απεικόνιζαν τη ναρκωμένη και κακοποιημένη σύζυγό του. Ο συγκεκριμένος άνδρας δεν κατηγορήθηκε ποτέ και απεβίωσε το 2024.
Παράλληλα, ακτιβιστές τονίζουν ότι στη Γερμανία η κατοχή υλικού που καταγράφει βιασμό δεν αποτελεί σήμερα ποινικό αδίκημα. Η Nur Ja Heisst Ja εκφράζει την ελπίδα ότι αυτό θα αλλάξει, καθώς η υπουργός Δικαιοσύνης της Κάτω Σαξονίας, Kathrin Wahlmann, έχει ξεκινήσει εκστρατεία για την ποινικοποίηση της κατοχής τέτοιου περιεχομένου σε επίπεδο κρατιδίου.
Αντίστοιχες ανησυχίες και στη Γαλλία
Στη Γαλλία, η νομοθέτης Σαντρίν Ζοσό συμμερίζεται την ανάγκη αναθεώρησης των νόμων για την καλύτερη προστασία των γυναικών. Για την ίδια, το ζήτημα έχει προσωπική διάσταση, καθώς τον Νοέμβριο του 2023 ισχυρίζεται ότι ναρκώθηκε σε πάρτι από τον τότε 66χρονο γερουσιαστή Ζοέλ Γκεριό. Η Ζοσό υπέβαλε ποινική μήνυση, με τη δίκη να έχει προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο, ενώ ο πολιτικός αρνείται όλες τις κατηγορίες.
«Νομίζω ότι οι σημερινοί νόμοι δεν βασίζονται επαρκώς στην πραγματικότητα», δήλωσε η Ζοσό στο CNN, προσθέτοντας ότι οι ισχύοντες νόμοι δεν λαμβάνουν υπόψη τον ρόλο του διαδικτύου στη δημιουργία οικοσυστημάτων κακοποίησης. Όπως είπε, «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν επιτρέψει τη σεξουαλική κακοποίηση επειδή οι κοινότητες σχηματίζουν και μοιράζονται συμβουλές – ουσιαστικά βελτιώνοντας και επαγγελματικοποιώντας τις μεθόδους τους. Αυτό είναι που το κάνει τόσο ανησυχητικό».
Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, τόσο ο Πελικό όσο και ο κατηγορούμενος στην υπόθεση του Άαχεν χρησιμοποιούσαν δωρεάν πλατφόρμες ανταλλαγής μηνυμάτων για να διακινούν το υλικό τους. Η Ζοσό παρομοίασε τους ιστότοπους και τα chatrooms που φιλοξενούν τέτοιο περιεχόμενο με ένα «διαδικτυακό πανεπιστήμιο βίας», όπου οι δράστες «διδάσκουν ο ένας στον άλλον πώς να ναρκώνουν τις συντρόφους τους και να διασκεδάζουν μοιράζοντας πλάνα από τα φερόμενα εγκλήματά τους».
Η ίδια εξέφρασε την ελπίδα ότι η ετυμηγορία της Παρασκευής θα μπορούσε να σπάσει αυτή την αίσθηση ατιμωρησίας και να οδηγήσει στην καταδίκη περισσότερων κακοποιητών.
