Η ρωσική αντικατασκοπία καταγγέλλει πως οι δύο αυτές χώρες φέρεται ότι προετοιμάζουν μια μυστική μεταφορά θερμοπυρηνικών κεφαλών TN-75 από βαλλιστικούς πυραύλους υποβρυχίων M51.1 και «βρόμικων βομβών» στην Ουκρανία, παρουσιάζοντάς την ως εγχώρια πρωτοβουλία
Σύμφωνα με τη Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικής Αντικατασκοπίας (SVR), η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο φέρεται ότι προετοιμάζουν μια μυστική μεταφορά πυρηνικών όπλων στην Ουκρανία, παρουσιάζοντάς την ως εγχώρια πρωτοβουλία του Κιέβου.
- Παρίσι Μαρία Δεναξά
Η μυστική μεταφορά θα μπορούσε να περιλαμβάνει πυρηνικά εξαρτήματα και τεχνολογίες, μεταξύ των οποίων και μια θερμοπυρηνική κεφαλή TN-75 από βαλλιστικούς πυραύλους υποβρυχίων M51.1 ή ακόμη και μια «βρόμικη βόμβα», δηλαδή ένας μη πυρηνικός ραδιενεργός μηχανισμός, προκειμένου να δοθεί στο Κίεβο ένας μοχλός πίεσης για τη διαπραγμάτευση ευνοϊκότερων όρων ειρήνης.
Η αντίδραση της άνω Βουλής του ρωσικού Κοινοβουλίου ήταν άμεση. Σε διεθνές επίπεδο ζητήθηκαν έρευνες από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, τον ΔΟΑΕ (Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας) και τη Διάσκεψη Αναθεώρησης των μελών της συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων (TNP). Σε εθνικό επίπεδο προσκλήθηκαν τα μέλη του βρετανικού και του γαλλικού Κοινοβουλίου να αρχίσουν κοινοβουλευτικές έρευνες. Μέχρι στιγμής ούτε η Γαλλία ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν αντιδράσει επίσημα.
Εκείνο που μπορεί να αναφερθεί, ως γεγονός, είναι ότι συζητήσεις για μια «ευρωπαϊκή αποτροπή», που περιλαμβάνει το γαλλικό και το βρετανικό οπλοστάσιο, υπάρχουν εδώ και χρόνια, στο πλαίσιο της στρατηγικής αποτροπής απέναντι στη Ρωσία. Σίγουρα, όμως, δεν πρόκειται για μια απευθείας μεταφορά πυρηνικής τεχνογνωσίας και εξοπλισμού στην Ουκρανία, η οποία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά μόνο εταίρος. Το απολύτως παράλογο είναι ότι στη Γαλλία, για παράδειγμα, τα κόμματα της Εθνοσυνέλευσης δεν απαιτούν συζήτηση επί του θέματος και οι Γάλλοι δεν ενημερώνονται ούτε ερωτώνται για τόσο θεμελιώδη ζητήματα, που αφορούν την ασφάλειά τους ή ακόμα και την ίδια την ύπαρξη του γαλλικού έθνους.
Παρόλο που υπάρχουν πληροφορίες πως γαλλικά στρατεύματα έχουν ήδη παρουσία στην Ουκρανία, οι Γάλλοι πολίτες δεν γνωρίζουν έστω και στοιχειωδώς πόσοι στρατιώτες βρίσκονται στο ουκρανικό μέτωπο, ούτε καν τι κάνουν εκεί. Το ίδιο ισχύει και για τον «διαμοιρασμό» των πυρηνικών όπλων της χώρας με τη Γερμανία, η οποία ωστόσο περιφρονεί τη γαλλική πλευρά και έχει τινάξει στον αέρα το πρόγραμμα FCAS/SCAF (Σύστημα Αεροπορικής Μάχης του Μέλλοντος), ενώ ταυτόχρονα ανασυγκροτεί «τον ισχυρότερο στρατό της Ευρώπης», σύμφωνα με τις δηλώσεις του καγκελαρίου Μερτς. Ο Εμανουέλ Μακρόν αφήνει να διαρρεύσουν κάποιες πληροφορίες για το θέμα, αλλά κανείς δεν τολμά να του ζητήσει εξηγήσεις.
Ο στρατηγός Ντε Γκολ είχε καταστήσει τη Γαλλία μια χώρα ανεξάρτητη, ισχυρή και σεβαστή, τόσο για την πυρηνική της δύναμη (ατομική βόμβα) όσο και για την ενεργειακή της αυτονομία (φθηνή και χαμηλών εκπομπών άνθρακα ηλεκτρική ενέργεια). Στις μέρες μας αθόρυβα ο Γάλλος πρόεδρος τροποποιεί ριζικά τη φύση της αποτροπής και, ευρύτερα, το γαλλικό πυρηνικό δόγμα, στο πλαίσιο της συνθήκης μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων (TNP), την οποία υπέγραψε η Γαλλία το 1992.
Οι γαλλικές κυβερνήσεις θεωρούσαν μέχρι τώρα την TNP τον ακρογωνιαίο λίθο της διεθνούς αρχιτεκτονικής ελέγχου, αφοπλισμού και ειρηνικής χρήσης των πυρηνικών και προωθούσαν ενεργά τη διατήρηση και την οικουμενικότητά της… μέχρι τον Εμανουέλ Μακρόν. Υποταγμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, περιφρονημένη από τη Γερμανία, η οποία εδραιώνει έναν ισχυρό άξονα με την Ιταλία, η Γαλλία με σύμμαχο το Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται ότι παίζει το ουκρανικό χαρτί μέχρι τέλους, χωρίς κανείς να γνωρίζει τι έχει να κερδίσει μαζί με τη Βρετανία από αυτό, αν δεν είναι ο κίνδυνος επέκτασης της σύγκρουσης σε παγκόσμια κλίμακα.
Το πιο ανησυχητικό είναι πως δεν υπάρχει πλέον καμία αντιπολίτευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η τέταρτη εξουσία, την οποία εκπροσωπεί ο δημοσιογραφικός κλάδος, είναι εντελώς αποσυνδεδεμένη από τις εξελίξεις. Στα πάνελ συζήτησεων αλλά και στον γραπτό λόγο προσκαλούνται άνθρωποι επιφορτισμένοι (από ποιον και γιατί;) να «πουλήσουν» τον πόλεμο, τον οποίο παρουσιάζουν ως «τη μόνη δυνατή επιλογή» για την Ευρώπη. Είναι;
