Αντί να επιλυθούν τα προβλήματά της, ως αντάλλαγμα για τις βάσεις, η Κύπρος όχι μόνο δεν ισχυροποιήθηκε, αλλά τώρα οι Βρετανοί την κατέστησαν έναν από τους κύριους στόχους του Ιράν
Αυτό που έγινε χθες σαφές σε όλους πέρα από κάθε αμφιβολία είναι ότι οι ζωές των αθώων Ελληνοκυπρίων πολιτών, η ασφάλεια ή το ολέθριο χάος στο νησί δεν έχουν καμιά σημασία για τη Βρετανία, που περιφρονεί ακόμα και την κυπριακή κυβέρνηση, αν τους «ζαλίζει» με τέτοιες «λεπτομέρειες».
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ αποφάσισε να παραχωρήσει στις ΗΠΑ τις βρετανικές βάσεις ώστε να χρησιμοποιηθούν στις πολεμικές επιθέσεις κατά του Ιράν, χωρίς καν να ενημερώσει, ως όφειλε, τους Κυπρίους πως τους μετατρέπει σε ανθρώπινες ασπίδες. Οι Κύπριοι δεν προσπαθούν να αρπάξουν τους φυσικούς πόρους του Ιράν, όπως οι ΗΠΑ.
Οι Κύπριοι δεν παίρνουν μέρος στους βομβαρδισμούς εναντίον του Ιράν, αυτό το κάνουν οι Βρετανοί. Τότε γιατί χθες δεν εκκένωσαν τα σπίτια τους κάτοικοι της Βρετανίας αλλά εκκενώθηκαν χιλιάδες άμαχοι Κύπριοι πολίτες; Επειδή η Βρετανία τούς κατέστησε, ετσιθελικά, ομήρους. Η στάση της βρετανικής ηγεσίας απέναντι στην Κύπρο είναι εγκληματική. Ο Στάρμερ έδωσε διαβεβαιώσεις προφορικά στην κυπριακή κυβέρνηση ότι οι βρετανικές βάσεις στο νησί δεν θα χρησιμοποιηθούν. Αποδείχθηκε ότι τους έλεγε ξεδιάντροπα ψέματα.
Σε διάγγελμά του ανακοίνωσε ότι αποδέχτηκε το αίτημα του Τραμπ να χρησιμοποιηθούν βρετανικές βάσεις στην περιοχή, δηλαδή αυτές που έχει στην Κύπρο, αφού δεν υπάρχουν άλλες, «για να καταστραφούν οι πύραυλοι του Ιράν στην πηγή τους, στις αποθήκες όπου φυλάσσονται ή στους εκτοξευτές από τους οποίους εκτοξεύονται. Οι ΗΠΑ ζήτησαν άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές βάσεις γι’ αυτόν τον σκοπό. Λάβαμε την απόφαση να αποδεχθούμε το αίτημα αυτό».
Αμέσως μετά η Κύπρος άρχισε, όπως ήταν αναμενόμενο, να δέχεται επιθέσεις από ιρανικά drones. Η αγανάκτηση της κυπριακής κυβέρνησης είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και στις επίσημες δημόσιες ανακοινώσεις της εξέφρασε «έντονη δυσαρέσκεια προς τη Βρετανία». Κι όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης ρωτήθηκε για την ανακοίνωση του πρώην γενικού εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να επαναδιαπραγματευτεί το καθεστώς των βάσεων και τους όρους λειτουργίας τους, εκείνος απάντησε: «Σε αυτό το πλαίσιο δεν αποκλείουμε τίποτα».
Και πράγματι, οι Βρετανοί οφείλουν να σηκωθούν και να φύγουν από την Κύπρο. Εχουν αποτύχει πλήρως ως «εγγυήτρια δύναμη» και δεν έχουν κανένα λόγο να βρίσκονται εκεί. Ομως ήδη το μεγάλο κακό έγινε. Οι Βρετανοί μετέτρεψαν τους Κυπρίους σε αναλώσιμους της πρώτης γραμμής και, στο μεταξύ, το πράγμα χειροτερεύει. Μετά τις επιθέσεις με drones στο Ακρωτήρι ο στρατηγός των Φρουρών της Επανάστασης Σαρντάρ Τζαμπάρι ανακοίνωσε χθες το μεσημέρι: «Οι Αμερικανοί έχουν μεταφέρει τα περισσότερα μαχητικά τους στην Κύπρο. Θα εξαπολύσουμε επιθέσεις στην Κύπρο μέχρι να αναγκαστούν και οι Αμερικανοί να την εγκαταλείψουν».
Αποδεικνύεται αντικειμενικά ότι η παρουσία της Βρετανίας εξελίχθηκε σε άμεση υπαρξιακή απειλή για την Κύπρο. Ενδεικτικό της περιφρόνησής της για την τύχη της Κύπρου είναι πως ακόμα και μετά τις επιθέσεις του Ιράν στο νησί, που η ίδια η Βρετανία προκάλεσε, το μέλημα των Αγγλων είναι το γόητρό τους που τσαλακώθηκε, όχι οι ζωές των Κυπρίων που κινδύνεψαν. «Η βάση μας συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά προστατεύοντας την ασφάλεια της Βρετανίας και τα συμφέροντά μας» ήταν η εξοργιστική ανακοίνωσή τους. Κουβέντα για το πολεμικό αδιέξοδο στο οποίο έβαλαν την Κύπρο και για τις ζωές των Κυπρίων στις γύρω περιοχές.
Για τον Στάρμερ και τον βρετανικό λαό -ασφαλώς και για την Αμερική του Τραμπ– ο τυχοδιωκτισμός των επιθέσεων κατά του Ιράν είναι μόνο θέμα γοήτρου και οικονομικών συμφερόντων. Δεν είναι θέμα επιβίωσης. Κανείς δεν απειλεί τους πολίτες τους, που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Μέση Ανατολή. Οπότε -όπως ήδη απέδειξαν- το τι θα συμβεί στην Κύπρο, και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα, τους είναι πρακτικά αδιάφορο. Επειδή δεν μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια και την επιβίωση ούτε του βρετανικού κράτους ούτε των ΗΠΑ.
Εκ του ασφαλούς, λοιπόν, ο μοιραίος Στάρμερ χρησιμοποιεί την Κύπρο ως αναλώσιμο χώρο για την εξυπηρέτηση του «στρατηγικού βάθους» και των εθνικών συμφερόντων Βρετανίας και ΗΠΑ. Η γυμνή αλήθεια είναι πως η Βρετανία ούτε μπορεί ούτε ενδιαφέρεται να προστατέψει τους «συμμάχους» της, ομήρους της στην πραγματικότητα. Διατηρεί κατεχόμενο έδαφος σε ένα ξένο ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος, λες και ζούμε ακόμα στην εποχή της αποικιοκρατίας, κι όποτε τη συμφέρει μεταχειρίζεται τους Κύπριους σαν «μπουκιές για τον Χάρο».
Η Κύπρος οφείλει, για τη δική της ασφάλεια και επιβίωση, να τραβήξει επιτέλους μια γραμμή, έστω και τώρα. Αντί να επιλυθούν τα προβλήματά της, ως αντάλλαγμα για τις βάσεις, η Κύπρος όχι μόνο δεν ισχυροποιήθηκε, αλλά τώρα την κατέστησαν έναν από τους κύριους στόχους του Ιράν, το οποίο έχει κάθε νομικό δικαίωμα να αμυνθεί, αφού βομβαρδίζεται.
Οι βρετανικές βάσεις πρέπει να φύγουν επιτέλους από την Κύπρο και το κατεχόμενο από τους -αποτυχημένους ως εγγυητές- Βρετανούς έδαφος να επιστραφεί στο κυπριακό κράτος. Ο θρασύδειλος Στάρμερ έθεσε σε κίνηση τον τροχό της Ιστορίας για την Κύπρο και για την Ελλάδα. Η Αθήνα στέλνει δυνάμεις στο νησί, λογικό κι αναμενόμενο, ώστε να προστατεύσουν την Κύπρο. Αν, όμως, εμπλακούν σε προστασία της βρετανικής βάσης, που είναι κατεχόμενο, όχι κυπριακό έδαφος (ούτε καν της Ε.Ε.), τότε μπαίνουμε ενεργά στον πόλεμο, σαν ο επόμενος αναλώσιμος στόχος.
ΚΙΡ ΣΤΑΡΜΕΡ
Πρωθυπουργός Βρετανίας
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1962 στο Λονδίνο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λιντς με μεταπτυχιακό στην Οξφόρδη. Το 1987 άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Το 2002 διορίστηκε σύμβουλος της βασίλισσας. Εξελέγη στη Βουλή των Κοινοτήτων στις γενικές εκλογές του 2015. Το 2020 κέρδισε τις εκλογές για την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος και διαδέχθηκε τον Τζέρεμι Κόρμπιν στην αρχηγία. Μετακίνησε το κόμμα πιο δεξιόστροφα, προς το Κέντρο. Τον Ιούλιο του 2024 έγινε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, αντικαθιστώντας τον Ρίσι Σούνακ, έπειτα από νίκη των Εργατικών στις βρετανικές γενικές εκλογές. Σύμφωνα με την εταιρία δημοσκοπήσεων Ipsos, είναι ο πιο αντιδημοφιλής πρωθυπουργός από τότε που τηρούνται αρχεία των μετρήσεων (το 1977). Το 79% των πολιτών καταγράφεται δυσαρεστημένο και μόλις το 13% ικανοποιημένο από την απόδοση του Στάρμερ ως πρωθυπουργού.
