Σε φρούριο έχει μετατραπεί η πρωτεύουσα του Πακιστάν, όπου σήμερα, Μεγάλο Σάββατο 11 Απριλίου, αναμετρώνται η διπλωματία και η καχυποψία. Η συνάντηση θεωρείται καθοριστική για την πορεία του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Στο επίκεντρο το Ισλαμαμπάντ
Η ιρανική αποστολή, αποτελούμενη από 71 άτομα, βρίσκεται ήδη στο Πακιστάν. Επικεφαλής είναι ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ και ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί. Φτάνοντας στο Ισλαμαμπάντ, ο Γκαλιμπάφ έδωσε το στίγμα της Τεχεράνης δηλώνοντας: «Έχουμε καλές προθέσεις, αλλά δεν έχουμε εμπιστοσύνη».
Από την αμερικανική πλευρά, ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς αναμένεται να προσγειωθεί εντός των επόμενων ωρών, ηγούμενος μιας ισχυρής ομάδας που περιλαμβάνει τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον ειδικό απεσταλμένο Στιβ Γουίτκοφ.
Τα αγκάθια των διαπραγματεύσεων
Παρά την εκεχειρία δύο εβδομάδων που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, η κατάσταση παραμένει εύθραυστη:
• Στενά του Ορμούζ: Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε σιβυλλικά ότι η θαλάσσια οδός θα ανοίξει «με τον έναν ή τον άλλο τρόπο», κατηγορώντας το Ιράν για κωλυσιεργία και επιβολή παράνομων διοδίων.
• Το μέτωπο του Λιβάνου: Το Ιράν θέτει ως όρο για τη συμφωνία την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο. Ωστόσο, ΗΠΑ και Ισραήλ ξεκαθαρίζουν ότι η επιχείρηση κατά της Χεζμπολά δεν αποτελεί μέρος της τρέχουσας εκεχειρίας.
• Αποδέσμευση πόρων: Η Τεχεράνη ζητά το ξεπάγωμα ιρανικών περιουσιακών στοιχείων ως δείγμα καλής θέλησης.
Κινητικότητα για τον Λίβανο στην Ουάσιγκτον
Ενώ οι συνομιλίες στο Πακιστάν βρίσκονται σε εξέλιξη, η λιβανική προεδρία επιβεβαίωσε ότι την Τρίτη 14 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση αντιπροσωπειών Λιβάνου και Ισραήλ στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
«Πρόκειται για την πρώτη απευθείας επαφή με στόχο τη δημιουργία ενός πλαισίου ανακωχής», αναφέρει η ανακοίνωση, παρά την άρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου να συμπεριλάβει τη Χεζμπολά στο τραπέζι των συζητήσεων.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, κάλεσε όλες τις πλευρές να αδράξουν αυτή την ιστορική ευκαιρία για να αποτραπεί μια νέα ανάφλεξη, χαρακτηρίζοντας τις στιγμές ως «σημείο μηδέν» για την περιφερειακή σταθερότητα.
