Μία ώρα προετοιμασία και ειδικό μακιγιάζ χρειάζεται ο Τζώνυ Θεοδωρίδης για να μεταμορφωθεί στον ηλικιωμένο ήρωα που θα υποδύεται στην παράσταση «Καπούτ».
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Το έργο, μια γλυκόπικρη κωμωδία του Ιταλού συγγραφέα Αλντο Νικολάι, αντλεί το θέμα του από την τρίτη ηλικία και ανεβαίνει για δεύτερη σεζόν στο θέατρο Αλκμήνη, με τη νέα πρεμιέρα του να προγραμματίζεται για τη Δευτέρα 10 Νοεμβρίου.
Ο Τζώνυ Θεοδωρίδης ωστόσο είναι φρέσκος στον θίασο, αφού κλήθηκε από τον σκηνοθέτη Γιάννη Διαμαντόπουλο να πάρει τη θέση του Δημήτρη Πετρόπουλου (αποχώρησε για προσωπικούς του λόγους) και να συμπράξει επί σκηνής με τους Χάρη Εμμανουήλ και Αννα Παντζέλη, οι οποίοι παρέμειναν σταθεροί στους ρόλους τους από το περσινό ανέβασμα. «Μου τηλεφώνησε ο Γιάννης Διαμαντόπουλος ζητώντας μου να αναλάβω τον ρόλο και δέχτηκα, γιατί μου τράβηξε το ενδιαφέρον ο ρόλος. Πρόκειται για έναν ηλικιωμένο άντρα, κοντά στα 80, που για να τον υποδυθώ γίνομαι κι εγώ μεγαλύτερος εξωτερικά με τη βοήθεια της make up artist. Η όλη διαδικασία διαρκεί περίπου μία ώρα» δηλώνει στην «Espresso» ο Τζώνυ Θεοδωρίδης.
Μάλιστα, «έδεσε» αμέσως με τους συμπρωταγωνιστές του, με τους οποίους γνωρίζεται εδώ και πολλά χρόνια. «Με την Αννα (σ.σ.: Παντζέλη) είχαμε δουλέψει ξανά μαζί και πολύ παλιά, το 1989, σε μια μεγάλη επιθεώρηση που μεταξύ των πρωταγωνιστών ήταν και η αξέχαστη Ρένα Βλαχοπούλου» θυμάται ο ηθοποιός που, όπως είχε δηλώσει σε άλλη συνέντευξή του στην εφημερίδα μας πριν από μερικούς μήνες, το θέατρο τον γοήτευε πάντοτε πιο πολύ από την τηλεόραση. «Το θέατρο είναι για μένα αυτό που σου δίνει πράγματα. Στην τηλεόραση μπορείς να γυρίσεις πολλές φορές μια σκηνή και να διορθώσεις τυχόν λάθη, στο θέατρο αυτό δεν γίνεται. Αυτό σε κάνει να βρίσκεσαι σε μια συνεχή εγρήγορση. Αυτή είναι και η μαγεία του, ότι πρέπει να είσαι έτοιμος για όλα» είχε πει χαρακτηριστικά.
Το έργο «Καπούτ», που θα παρουσιάζεται στη σκηνή του θεάτρου Αλκμήνη κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 18.30, εστιάζει με λεπτότητα και χιούμορ στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, που, αν και αποτελούν μια πραγματικότητα της εποχής μας, έχουν απασχολήσει λίγο τη σύγχρονη δραματουργία. Με διεισδυτική ματιά «φωτίζει» κόσμο των ηλικιωμένων, έναν κόσμο φαινομενικά απλό και ανέμελο, που όμως είναι γεμάτος μελαγχολία, βίαια πάθη, αδύνατες προσδοκίες, βαθιές απογοητεύσεις, φόβους και ανασφάλειες. Μια υπέροχη παραβολή για τα γηρατειά, μια κωμωδία που εγείρει μια ολόκληρη σειρά προβληματισμών για τη συχνά σκληρή μοίρα των ηλικιωμένων στην κοινωνία μας.
«Είναι γλυκόπικρα τα μηνύματα που περνάει η παράσταση. Δυστυχώς, οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας ζουν πολλές φορές ξεχασμένοι όχι μόνο από την Πολιτεία, αλλά και από τους ανθρώπους τους, κάτι που κάνει συχνά δυσβάσταχτη τη μοναξιά τους» καταλήγει στις δηλώσεις του στην «Espresso» ο Τζώνυ Θεοδωρίδης.
Πηγή: Εφημερίδα Espresso
